Σοφία Άντζακα

Η Σοφία Άντζακα ήταν συγγραφέας βιβλίων, μεταφράστρια και ζωγράφος. Γεννήθηκε στις 17/2/1927 στην Αθήνα. Μελέτησε Ψυχολογία και ιδιαίτερα τον Γιουγκ. Η ίδια κρατούσε ψυχογραφικό ημερολόγιο. Το ψυχογραφικό της ημερολόγιο εντυπωσίασε τον Ιταλό ψυχολόγο-ψυχίατρο Roberto Assaziolli, ο οποίος το χαρακτήρισε μία από τις πιο σημαντικές ψυχογραφίες. Το 1973 ξεκίνησε την συγγραφική της δραστηριότητα με δοκίμια ψυχολογίας και μεταφράσεις διάσημων φιλοσόφων όπως οι Γιουγκ, Μάρτιν και Ουσπένσκυ. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έζησε στο Λιτόχωρο Πιερίας. Πέθανε στις 17/3/1986.

Βιβλία της από τις εκδόσεις ΣΠΑΓΕΙΡΙΑ

Η Θέση

Δοσίληθο Πέος

Η Αποκατάσταση του Εωσφόρου

Δεσμοτροπία – Η Τέχνη της Ανθρωποποίησης και της Αθανατοποίησης

Από τον Εγωκεντρισμό στην Καθαρή Συνειδητότητα

Ιερός Γάμος (τόμοι 12)

Η ποίηση του Γ. Θέμελη

Ο Πρωτογενής Κόσμος στην ποίηση του Γ.Θ. Βαφόπουλου

Επιλεγόμενα στα “Ποιήματα” του Μηνά Δημάκη

Η “Άλλη Ζωή” στην ποίηση του Γ. Σεφέρη

Η Ποιητική και Πνευματική Πορεία στην ποίηση της Μελισσάνθης

Έρευνα σε Αρχετυπικά θέματα

Η Άλλη Τέχνη

Μεταφράσεις της σε έργα άλλων:

Του Πήτερ Ουσπένσκυ:  Πέντε Διαλέξεις πάνω στη Νέα Ψυχολογία, Αναζητώντας τον Κόσμο του Θαυμαστού, Η Παράξενη Ζωή του Ιβάν Οσοκίν

Του Καρλ Γιουγκ: Το Αρχέτυπο του Ολοκληρωτισμού, Η Ολοκλήρωση της Προσωπικότητας, Απάντηση στον Ιώβ, Το Πρόβλημα του Τετάρτου, Το Μυστικό του Χρυσού Λουλουδιού, Ιπτάμενοι Δίσκοι: Ένας σύγχρονος Μύθος και Παρόν και Μέλλον, Ροζάριουμ Φιλοσοφόρουμ, Ψυχολογικοί Τύποι, Αναμνήσεις, Σκέψεις, Όνειρα, Επιστολές (επιλογή), Αιών, Ελευσίνια Μυστήρια (μαζί με το “Μυστήρια των Γυναικών” της Έσθερ Χάρντιγκ)

Της Έσθερ Χάρντιγκ: Ταξίδι στο Ταυτό

Του Π.Ο. Μάρτιν: Ένα πείραμα σε βάθος

Του Ντ. Ι. Σουζούκι: Ζεν ή Εσωτερικός Βουδισμός

Του  Μωρίς Νικόλ:  Η Ψυχολογία της Συμβολικής των Γραφών

Του Τζων Κούπερ Πάουζ: Το Μυστήριο του Αισθησιασμού

Του Ίρα Προγκώφ: Το Ανθρώπινο Πεπρωμένο, η Συγχρονικότητα και ο Καρλ Γιουγκ

Της Τζοάνα Φήλντ: Η Οντολογία της μοναδικότητας

Του Έρικ Νόϋμαν: Καταγωγή και Ιστορία του ανθρώπινου Συνειδητού

Του Τζων  Μπένετ:  Πνευματική Ψυχολογία

Του Ρόντνεϋ Κόλιν: Η Θεωρία της Αιώνιας Ζωής

Μπορείτε να  διαβάσετε εδώ, κάποια βιβλία της σε μορφή pdf

https://www.scribd.com/user/164764007/%CE%A4%CE%BF-%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%B9

Ενδεικτικά αποσπάσματα:

{…} Αν οι πράξεις ενός ανθρώπου απορρέουν και κατευθύνονται από ένα πρωτογενές, σταθερό στοιχείο μέσα του και υπηρετούν αυτό το στοιχείο, είναι ηθικές. Αν ενεργούν μόνες τους, αυτόματα, αποκομμένες απ’ αυτό, δεν είναι ηθικές. Κάποιος είπε κάποτε : “Γι’ αυτό ποτέ σου μη ρωτάς τι κάνει ένας άνθρωπος, αλλά ποιος είναι ο άνθρωπος που το κάνει”. Η ίδια πράξη μπορεί να είναι προϊόν διάσπασης ή ολοκλήρωσης και ακεραιότητας…

Όταν λειτουργεί αυτό το Κέντρο, παραγκωνίζει τις εγωκεντρικές τάσεις και αναγκάζει τον άνθρωπο να δει τον συνάνθρωπό του, να τον σεβαστεί, σαν να τον περιέχει στο είναι του. Μ’ άλλα λόγια το εγώ δίνει τη θέση στο εμείς. Ο άλλος γίνεται τόσο υπολογίσιμος όσο και ο εαυτός μας. Και αφού αποκτά ίση αξία με το ον εαυτό μας, αποκλείεται να τον ξεγελάσει κανείς, να τον εκμεταλλευτεί… Αν, λοιπόν, η ηθική έχει κεντρική διοίκηση μέσα μας είναι ποτέ δυνατό να βρεθεί σε εμπόλεμη κατάσταση με τους άλλους; (Ιερός Γάμος, τόμος Ι)

{…} Η ψυχή δεν είναι ταυτόσημη ούτε με τη συνειδητότητα, τουλάχιστο με τη συνηθισμένη συνειδητότητα. Στέκεται ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά από την έμβια ύλη. Διακρίνω, λοιπόν, τρία σκαλοπάτια της εξέλιξης : ύλη, έμβια ύλη, συνειδητή έμβια ύλη. Πέρα και πάνω απ’ αυτά τα τρία, υπάρχει κάτι το μεταφυσικό και μεταψυχολογικό, η ψυχή, που είναι μέρος της Παγκόσμιας Ψυχής, της Συμπαντικής ουσίας που γεμίζει τον κόσμο.. Είναι πλήρης, ένας αυτοτελής κόσμος με μνήμες γεγονότων που έχουν κιόλας συμβεί στον κόσμο της ύλης. Γι’ αυτό, η πρόγνωση “μελλοντικών” γεγονότων δεν είναι παρά μια ανάμνηση του “παρελθόντος”. Μ’ αυτήν την έννοια, δεν υπάρχει ούτε παρελθόν, ούτε μέλλον, δεν υπάρχει χρόνος. Ο χρόνος δεν είναι παρά η παρέμβαση της κοσμικής ύλης που κόβει το συνεχές της Κοσμοψυχής. Ο χρόνος καταργείται μ’ αυτήν την έννοια, επειδή η ψυχή στοχάζεται, γνωρίζει και προλέγει ταυτόχρονα. Ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση της ύλης και υπάρχει στο νου των ανθρώπων που δεν μπορούν να συλλάβουν τον συγχρονισμό των φαινομένων, αλλά τα σκορπίζουν στο χρόνο με σειρά διαδοχής, πιστεύοντας ότι το ένα είναι η αιτία του άλλου και τα λοιπά. Το γεγονός, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει ούτε αιτία ούτε αποτέλεσμα όταν όλα είναι ταυτόχρονα. Ο παλιός γρίφος τι έρχεται πρώτο, η κότα ή το αυγό, βρήκε τώρα τη λύση του. Η κότα και το αυγό υπήρχαν ταυτόχρονα, δεν υπάρχει ούτε αρχή, ούτε διαδοχή, ούτε τέλος. Η αρχή και το τέλος είναι ένα, ή καλύτερα ανύπαρκτα. Τώρα αρχίζω να μισο-καταλαβαίνω ότι ο “Θεός” δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος και το ερώτημα ποιος δημιούργησε τον “‘Θεό” δεν είναι σωστό επειδή βασίζεται στην λανθασμένη υπόθεση της αιτίας και του αποτελέσματος, δηλαδή στη χρονική σκέψη. Χρόνος δεν υπάρχει, επομένως ούτε αιτία και αποτέλεσμα. Όταν πηδήξει κανείς έξω από τα τρία σκαλοπάτια : ύλη, έμβια ύλη, συνειδητή έμβια ύλη, δεν υπάρχει παρά μόνο η “ψυχή”, η άχρονη ψυχή, εντελώς άσχετη προς το χρονικό, τρισδιάστατο σώμα.                               (Ιερός Γάμος, τόμος ΙΙΙ)

{…} Αμέσως μετά, η Συνειδητότητα υψώθηκε περισσότερο, οπότε και πάλι ένιωσα ότι αυτό το νέο είδος συνειδητότητας ανήκε, από την ίδια του τη φύση, σ’ έναν κόσμο πολύ πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Ένιωθα ότι επειδή οι κραδασμοί είχαν ανυψωθεί σε τρομαχτικό σημείο, θα ήταν ίσως δυνατόν να έρθω σε άμεση επικοινωνία με Όντα που ζούσαν στον εξωτερικό μας χώρο πολύ πέρα από τον δακτύλιο του πλανητικού μας συστήματος.

«Νιώθω εξω-γήινη όταν οι κραδασμοί υψώνονται ως αυτό το σημείο. Λες και υψώνομαι επάνω από τη γη, μέσα στο άπειρο και η γη δεν είναι παρά ένα μικρό στίγμα που το άφηνα πίσω μου. Σε τέτοιες περιπτώσεις , ταξιδεύω στο χώρο ανάμεσα στα άστρα και νιώθω πολύ άνετα. Το πνεύμα μου θέλει να αφήσει τη γη και να ενωθεί με τον ανώτερο παλμό των υπερ-γήινων κόσμων. Η Συνειδητότητα αρνείται να ασχοληθεί με χαμηλά θέματα. Θέλει να πετάξει ψηλά, να βγάλει φτερά, να αφήσει τον υλικό και μπερδεμένο κόσμο της γης. Είναι φανερό ότι δεν ενδιαφέρομαι πια για την επίδραση που το αστρικό σύμπαν έχει επάνω στη γη και τα πλάσματά της. Θέλω να αποκτήσω συνείδηση των αστρικών ακτινοβολιών στην απόλυτη καθαρότητά τους, εντελώς έξω από το κράμα που δημιουργείται όταν αγγίζει τη γη. Η γη είναι τώρα ένας περιορισμός καθώς και το ανθρώπινο σώμα. Κατά κάποιο τρόπο, η συνειδητότητα πρέπει να ελευθερωθεί από τους σωματικούς, γήινους περιορισμούς της και να μπορέσει να έρθει σε άμεση επαφή με τις αστρικές ακτινοβολίες. Αυτό σημαίνει ότι η Συνειδητότητα θα πρέπει να μπορεί να λειτουργεί ανεξάρτητα από το σώμα και τη Γη. Ακόμα και η ταύτιση της Συνειδητότητας με τον Ήλιο είναι περιορισμός, ενώ δεν θα’πρεπε να προκαθορίζεται από καμμιά ταύτιση με κανένα μέρος του αστρικού και του ηλιακού σύμπαντος. Θα πρέπει να πάψει να δέχεται εντυπώσεις μέσα από κάποιο ουράνιο σώμα. Πρέπει να πάψει να προκαθορίζεται από την ύλη. Όχι πια πειραματισμούς μέσα από την ύλη έστω κι αν αυτή είναι υλιακή ύλη, αλλά άμεση γυμνή, εμπειρία των κραδασμών από πρώτο χέρι. Δεν αντέχω πια τις προσπάθειες να είμαι συνειδητή μέσα από κάποιον φακό. Αυτή η νέα εξέλιξη δίνει απάντηση στο ερώτημα του θανάτου. Κάποτε έρχεται μια στιγμή τέτοιας εσωτερικής ωριμότητας που η Συνειδητότητα δεν εξαρτάται πια από το σώμα για την ελεύθερη λειτουργία της. Έχει τώρα αναπτύξει απόλυτα τα δικά της όργανα και γεννιέται από τη μήτρα της ύλης όπως το έμβρυο με πλήρη εξάρτηση για να λειτουργήσει στο ευρύτερο σύμπαν χωρίς τη βοήθεια της μάνας Ύλης. Έτσι η Συνειδητότητα αποτελεί ένα καινούργιο σώμα. Ακόμα και τώρα νιώθω πως εισπνέω αστρική ενέργεια άμεσα και σ’αυτό οφείλεται η αλλαγή των κραδασμών και η ανυψωμένη κατάσταση του είναι που χαίρεται να ασχολείται με το « Ύψιστο».                                                                         (Από τον Εγωκεντρισμό στην Καθαρή Συνειδητότητα)

{…} Βλέπω ότι αυτό είναι το τέλος κάθε επαφής μου με ανθρώπους σαν τον Σ. ή τον Α. Δεν μπορούν να με ακολουθήσουν στις πτήσεις μου. Δεν μπορώ να παντρευτώ κανέναν από τους δύο, γιατί θα με εμποδίσουν να αφιερώσω τη ζωή μου στα πράγματα που θέλω. Θα ήταν διαφορετικά αν συναντούσα έναν άνθρωπο που να φλέγεται από πνευματικούς πόθους και που να είναι σε θέση να δοθεί κι αυτός στα ίδια πράγματα, να αφιερώσει τη ζωή του σ’ αυτά. Και οι δύο, παρ’ όλη την πτητικότητα ενδιαφέρονται να εξασφαλίσουν την αγάπη μου για τη δική τους ψυχολογική ασφάλεια. Αλλά δεν μπορώ να δοθώ σε κανένα άνδρα εις βάρος του Φωτός. Αν ποτέ συναντήσω έναν άνδρα που να αισθάνεται για το Φως όπως αισθάνομαι και εγώ, τότε μπορεί να σμίξουμε, μολονότι η ένωσή μας δε θα στρέφεται γύρω από την ευτυχία μας, αλλά θα έχει για σκοπό της την κοινή συνεργασία ανάμεσά μας για πνευματικούς σκοπούς. Η μόνη μας σκέψη θα είναι το Φως και η πνευματική εργασία. Κάθε επιθυμία για ατομική ικανοποίηση αναγκών, είτε υλικών είτε ψυχολογικών, έχει υποταχθεί στις ανώτερες ανάγκες του Φωτός ή μάλλον έχει μετουσιωθεί στο υψηλότερο, πνευματικό αντίστοιχο.  (Από τον Εγωκεντρισμό στην Καθαρή Συνειδητότητα)

Omraam Mikhael Aivanhov/ Ομραάμ Μίκαελ Άιβανχόβ

Ο Δάσκαλος Omraam Mikhael Aivanhov γεννήθηκε στη Βουλγαρία το 1900. Ήρθε στη Γαλλία το 1937 όπου και έζησε μέχρι το Δεκέμβρη του 1986. Αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο στη διδασκαλία του είναι η πολλαπλότητα των απόψεων κάτω από τις οποίες παρουσιάζεται αυτό το μοναδικό θέμα: “Ο άνθρωπος και η τελειοποίησή του”. Όποιο και να `ναι το θέμα που αγγίζει, είναι αναπόσπαστα συνδεμένο με τις λειτουργίες του ανθρώπου, με το τι πρέπει να κάνει για να καταλάβει καλύτερα τον εαυτό του και να έχει μια καλύτερη συμπεριφορά στη ζωή του και αν ο λόγος του Δασκάλου έχει τέτοια δύναμη είναι γιατί ο ίδιος είναι η πιο ζωντανή απεικόνιση της Διδασκαλίας του.

Βιβλία:

-Η γέννηση στα διάφορα επίπεδα

-Το φως, ζωντανό πνεύμα

-Ο δρόμος της σιωπής

-Η μύηση στην επιστήμη των γεωμετρικών σχημάτων

-Ο άνθρωπος κύριος του πεπρωμένου του

-Η μαγική και αλχημική έννοια της διατροφής

-Για μια καινούργια ζωή

-Η δύναμη της σκέψης

-Αναζητώντας την αληθινή μας ταυτότητα

-Νέο φως στα Ευαγγέλια

-Αγάπη και σεξουαλικότητα

-Χράνι Γιόγκα

-Τα δύο δένδρα του παραδείσου

-Τι είναι ένας πνευματικός δάσκαλος

-Το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού

-Αφιέρωμα στο δάσκαλο Πέτερ Ντένωφ

-Η άγνωστη διδασκαλία του Χριστού

-Το βιβλίο της θεϊκής μαγείας

-Τα μυστικά του βιβλίου της φύσης

-Η μεταφυσική δομή του ανθρώπου

-Εσωτερική αστρολογία

-Η σεξουαλική δύναμη ή ο φτερωτός δράκοντας

-Η επιστήμη των δύο αρχών

-Αρμονία και υγεία

-Ουράνια πολιτεία

-Νίκη του πνεύματος: η ελευθερία

-Ένα σχέδιο για το μέλλον της ανθρωπότητας

-Προς έναν ηλιοκεντρικό πολιτισμό

Ενδεικτικά αποσπάσματα:

{…} Αυτοί που ξέρουν να αυτοπαρατηρούνται, μπορούν να το διαπιστώσουν: αφού ικανοποιήσουν ορισμένες επιθυμίες, αντιλαμβάνονται ότι έχουν χάσει κάτι από τη δύναμή τους, από την ειρήνη τους, από την διαύγειά τους’ είναι λοιπόν η απόδειξη ότι άλλοι επωφελήθηκαν στη θέση τους. Αν ήσαστε διαφορετικοί, και τι δε θα βλέπατε! Είναι εκατομμύρια και εκατομμύρια για τους οποίους εργάζεστε και που σας παίρνουν τις ενέργειές σας. Φαντάζεστε ότι όλα όσα κάνετε κάτω από την ώθηση της προσωπικότητας, τα κάνετε για σας τους ίδιους, και γι αυτό είναι που επιμένετε τόσο. Αν ξέρατε ότι δεν είναι για σας, και ότι υπάρχουν άλλες υπάρξεις, ορατές και αόρατες, που σας σπρώχνουν και ότι είναι για τα συμφέροντά τους που εργάζεστε και όχι για τα δικά σας, δε θα ήσαστε τόσο πρόθυμοι και αποφασισμένοι. Κι εκεί είναι, ακριβώς, που βρίσκεται όλη η λεπτότητα αυτού του θέματος: να γνωρίζετε πότε εργάζεστε για σας τους ίδιους και πότε για τους άλλους, που δεν είναι εσείς, αλλά κατώτερες οντότητες ή πνεύματα της οικογένειας τα οποία ετοιμάζονται να καταστρέψουν το μέλλον σας. Πρέπει να κάνετε τα πάντα για να κυριαρχήσετε σ’ αυτές τις οντότητες και να τις υποχρεώσετε σε σιωπή, διαφορετικά είστε υπηρέτες τους, όπως τα κατοικίδια ζώα.

Απόσπασμα από το βιβλίο: Αναζητώντας την αληθινή μας ταυτότητα, εκδόσεις ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

{…} Είναι η ποιότητα των σκέψεών σας και των συναισθημάτων σας που σας κάνει να προχωρείτε, ο Δάσκαλος δεν είναι παρά ένα μέσον. Όλοι αυτοί που φαντάζονται ότι η πνευματική τους εξέλιξη θα είχε διευκολυνθεί αν είχαν ένα μεγάλο Δάσκαλο, ή έναν ακόμα μεγαλύτερο Δάσκαλο, απατώνται: το μόνο σίγουρο πράγμα είναι ότι θα αντιμετώπιζαν μεγαλύτερες δοκιμασίες. Μη φαντάζεστε ότι πλάι στον Ιησού μια γάτα μπορεί να γίνει Άγιος Ιωάννης! Ε όχι, παραμένει γάτα, κι ένα γουρούνι θα γίνει ίσως δύο φορές γουρούνι.

Απόσπασμα από το βιβλίο: Τι είναι ένας πνευματικός Δάσκαλος, εκδόσεις PROSVETA

[…}Λοιπόν, ας βάλουμε κατά μέρος αυτό το θέμα για σήμερα. Αυτό που ήθελα να σας κάνω κυρίως να καταλάβετε, είναι η σημασία αυτής της συνήθειας, δηλαδή το να μην αφήνετε ποτέ να περνάει έστω και μια μέρα χωρίς να συγκεντρωθείτε σε ανώτερα θέματα, διότι έτσι βάζετε σε κίνηση δυνάμεις μιας ανώτερης τάξης, επικοινωνείτε με τις πιο αγνές περιοχές από τις οποίες έλκετε βοήθεια, υποστήριξη. Θα πείτε: ‘ μα είναι τόσο μεγάλα τα πλεονεκτήματα;’ Είναι τεράστια.  Πρώτ’ απ’ όλα, βελτιώνεται η υγεία σας, διότι σταματάτε να χάνετε τόσες πολλές ενέργειες σε εσωτερικές και εξωτερικές μάχες. Στη συνέχεια, καθαρίζεστε από τα βρώμικα στοιχεία και πλουτίζεται με νέα, πιο πνευματικά. Τέλος, είστε όλο και περισσότερο γνωστοί στις οντότητες που κατοικούν στα ανώτερα επίπεδα, διότι συνεχώς προβάλλετε φωτεινές δέσμες τέτοιας έντασης που αυτές οι οντότητες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται και να διακρίνουν, ανάμεσα στα σκοτάδια της γης, αυτό το ον που εκπέμπει φωτεινά σήματα και είναι υποχρεωμένες να ενδιαφερθούν γι’ αυτό.

Συνηθίστε σ’ αυτή την πρακτική του διαλογισμού, είναι εξαιρετικά σημαντικό. Βέβαια, δε σας συνιστώ να ζείτε σαν τους γιόγκι που διαλογίζονται όλη την ημέρα. Αλλά και το να διακόψετε όλους τους συνδέσμους με τον Ουρανό για να κερδίσετε μόνο χρήματα, για τις επιχειρήσεις σας, ούτε αυτό σας το συνιστώ. Βλέπετε, λοιπόν, οι συμβουλές που δίνω είναι οι καλύτερες. Εμπρός, λοιπόν, κερδίζετε χρήματα, γνώσεις και ό,τι άλλο θέλετε, αλλά αφιερώνετε επίσης έναν ορισμένο χρόνο για να κερδίζετε την πεμπτουσία. Διότι, ακόμα κι αν δεχθούμε ότι έχετε στην διάθεσή σας ολόκληρη την γη, αν δεν έχετε αυτή την πεμπτουσία, θα πείτε: ‘Τι να τα κάνω όλα αυτά; Νιώθω να με συνθλίβουν!’ και θα είστε δυστυχισμένος. Αν δεν έχετε την πεμπτουσία, ακόμα και το να έχετε κατακτήσετε όλη τη γη δεν θα σας εξυπηρετεί σε τίποτα.

Και να θυμάστε ότι αυτή η πεμπτουσία κερδίζεται μόνο με τη σκέψη. Για παράδειγμα, όταν συναντάτε δυσκολίες, όταν είστε δυστυχισμένος, όταν έχετε χάσει ό,τι είχατε, σας μένει η σκέψη. Εργαστείτε, λοιπόν, με αυτή, συγκεντρώστε την,  κατευθύνετέ την προς τον Ουρανό για να έρθετε σε επικοινωνία με τις ανώτερες οντότητες, έτσι πάντα θα υπάρχει μια βελτίωση. Με την προσευχή, με το διαλογισμό, μπορεί ο άνθρωπος να ξαναβρεί τα πάντα. Ορισμένοι ήταν τόσο δυστυχισμένοι που ήθελαν να εξαφανιστούν, να αυτοκτονήσουν, όμως προσευχήθηκαν, εισήλθαν με την σκέψη τους σ’ επικοινωνία με κόσμους τόσο εξαίσιους που κατάλαβαν ότι, στην πραγματικότητα, δεν είχαν χάσει τίποτα, ότι δεν τους είχε συμβεί κανένα κακό. Αισθάνονταν και πάλι πλούσιοι κι ευτυχισμένοι. Αυτό είναι το να διαθέτει κάποιος την πεμπτουσία.

Απόσπασμα από το βιβλίο: Τα μυστικά του βιβλίου της φύσης, εκδόσεις PROSVETA

Το παρακάτω βίντεο είναι απόσπασμα από το βιβλίο: “Η επιστήμη των δύο αρχών- Πνευματική γαλβανοπλαστική”, εκδόσεις Prosveta

Επίκληση προς τον Ήλιο: Από τον Ομραάμ Μικαέλ Αϊβανχώφ, Μια Νέα Γη: Μέθοδοι, Ασκήσεις, Τύποι και Προσευχές, Γαλλία, 1992

Κάρλος Καστανέντα

Ο Κάρλος Καστανέντα (25 Δεκεμβρίου 1925 – 27 Απριλίου 1998), γεννήθηκε στο Περού και ήταν Αμερικανός ανθρωπολόγος και συγγραφέας. Ξεκινώντας το 1968 με τη δημοσίευση του “Οι Διδασκαλίες του Δον Χουάν”, ο Καστανέντα  έγραψε μια σειρά βιβλίων που περιγράφει τη μαθητεία του στον παραδοσιακό Μεσο-αμερικανικό σαμανισμό. Τα βιβλία και ο Καστανέντα, ο οποίος σπάνια μιλούσε σε κοινό για τη δουλειά του, υπήρξαν αμφιλεγόμενοι για πολλά χρόνια. Οι υποστηρικτές πιστεύουν ότι τα βιβλία είναι είτε αληθή, είτε πολύτιμες εργασίες στη φιλοσοφία και περιγραφές πρακτικών οι οποίες επιτρέπουν μια αυξημένη επίγνωση. Στα βιβλία του, ο Καστανέντα διηγείται σε πρώτο πρόσωπο αυτά που υποστηρίζει ότι αποτελούν τη μαθητεία του σε έναν Σαμάνο που ονομάζεται Δον Χουάν Μάτους, τον οποίο συνάντησε το 1960.

Έργα του:

Οι Διδασκαλίες του Δον Χουάν

Μια ξεχωριστή πραγματικότητα

Ταξίδι στο Ιξτλάν

Ιστορίες Δύναμης

O Δεύτερος Κρίκος της Δύναμης

Το Δώρο του Αετού

Η Εσωτερική Φλόγα

Η Δύναμη της Σιωπής

Η Τέχνη των Ονείρων

Η Σιωπηλή Γνώση

Η Ενεργός Πλευρά του Απείρου

Μαγικά Περάσματα

Ο Τροχός του Χρόνου

{…} Όλα τα μονοπάτια είναι ίδια. Δεν οδηγούν πουθενά. Υπάρχουν μονοπάτια που περνάνε μέσα απ΄ τους θάμνους ή που οδηγούν μέσα στους θάμνους. Στη ζωή μου μπορώ να πω πως έχω διασχίσει μεγάλους, πολύ μεγάλους δρόμους, αλλά δεν βρίσκομαι πουθενά. Η ερώτηση του ευεργέτη μου αποκτάει τώρα νόημα. Έχει αυτό το μονοπάτι καρδιά; Αν έχει, το μονοπάτι είναι καλό. Αν όχι είναι άχρηστο. Και οι δύο δρόμοι δεν οδηγούν πουθενά, αλλά ο ένας έχει καρδιά, ο άλλος όχι. Ο ένας είναι φτιαγμένος για χαρούμενο ταξίδι. Όσον καιρό τον ακολουθείς γίνεσαι ένα μαζί του. Ο άλλος θα σε κάνει να βλαστημήσεις τη ζωή σου. Ο ένας σε κάνει δυνατό, ο άλλος σου αφαιρεί τη δύναμη.

{…} Υπάρχουν τρία είδη κακών συνηθειών και μια, η άψογη του πολεμιστή.

Πρώτη κακή είναι να παραβλέπεις ό,τι γίνεται ή έγινε και να νιώθεις σαν να μην έγινε τίποτα. Είναι ο δρόμος του φανατικού.

Δεύτερη, να δεχόμαστε το καθετί όπως μας παρουσιάζεται και να νιώθουμε ότι ξέρουμε τι συμβαίνει. Αυτός είναι ο δρόμος του πιστού.

Τρίτη, να βασανιζόμαστε από ένα γεγονός, είτε γιατί δε μπορούμε να το παραβλέψουμε, είτε γιατί δε μπορούμε να το δεχτούμε ολόψυχα. Αυτός είναι ο δρόμος του τρελού.

Ο τέταρτος, ο σωστός δρόμος, είναι αυτός όπου ο πολεμιστής ενεργεί σαν να μην έχει συμβεί ποτέ τίποτα, γιατί δεν πιστεύει σε τίποτα κι ωστόσο δέχεται καθετί όπως του παρουσιάζεται. Ποτέ δεν νιώθει ότι γνωρίζει. Ενεργεί σαν να ελέγχει τον εαυτό του, ακόμη κι αν τρέμουν τα πόδια του. Με αυτόν τον τρόπο σκορπίζονται οι βασανιστικές σκέψεις.

Έκχαρτ Τόλε

Ο Έκχαρτ Τόλε γεννήθηκε στη Γερμανία και σπούδασε λογοτεχνία, γλώσσες και φιλοσοφία στα πανεπιστήμια του Λονδίνου και του Κέμπριτζ. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως σύμβουλος και πνευματικός δάσκαλος μεμονωμένων ατόμων και μικρών ομάδων. Στα είκοσι εννιά του, μια βαθιά πνευματική μεταμόρφωση διέλυσε σχεδόν την παλιά του ταυτότητα και άλλαξε ριζικά την πορεία της ζωής του.
Τα επόμενα χρόνια τα αφιέρωσε για να κατανοήσει, να αφομοιώσει και να βαθύνει αυτή τη μεταμόρφωση που σημάδεψε το ξεκίνημα ενός εσωτερικού ταξιδιού γεμάτου συγκινήσεις. Από το 1995 ζει στο Βανκούβερ του Καναδά.

Σήμερα, ως σύγχρονος πνευματικός δάσκαλος, ταξιδεύει παντού, διαδίδοντας το μήνυμά του σε όλο τον κόσμο. Πολλές από τις ομιλίες, τις συνεντεύξεις και τις διδασκαλίες του κυκλοφορούν σε CD και DVD. Το έργο του «Η Δύναμη του Τώρα» έγινε παγκόσμιο μπεστ σέλερ και μεταφράστηκε σε 33 γλώσσες. Ενέπνευσε εκατομμύρια αναγνώστες ώστε να ανακαλύψουν την ελευθερία και τη χαρά μιας ζωής που βιώνεται στο «τώρα».

Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί μέχρι στιγμής δύο από τα βιβλία του, στα οποία υπάρχουν και οι σημαντικότερες από τις διδασκαλίες του:

  • Η Δύναμη του Τώρα (εκδόσεις, Η Δυναμική της Επιτυχίας)
  • Για μια Νέα Ζωή (εκδόσεις, Α.Α. Λιβάνη)

 

Γεώργιος Γκουρτζίεφ

Ο Γκουρτζίεφ γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη (Gyumri), της σημερινής Αρμενίας (τότε περιοχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας), από πατέρα Πόντιο και Αρμένια μητέρα. Το ακριβές έτος της γέννησής του κυμαίνεται μεταξύ του 1866 και του 1877 και δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα. Μεγάλωσε στο Καρς της Τουρκίας και στα νεανικά του χρόνια ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου (Κεντρική Ασία, Αίγυπτος, Ρώμη, Ελλάδα και αλλού), πριν επιστρέψει στην Ρωσία το 1912.

Το 1912 ο Γκουρτζίεφ αρχίζει να συγκεντρώνει τους μαθητές του και να οργανώνει ομάδες στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη. Την ίδια χρονιά παντρεύεται την Julia Ostrowska. Το 1916 δέχεται ως μαθητή του τον Πήτερ Ουσπένσκυ. Την εποχή της Ρωσικής Επανάστασης (1917), μαζί με ομάδα μαθητών του, αφήνει την Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη και μετακινείται στην περιοχή του Καυκάσου και κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη.
Το 1922 εγκαθίσταται με πολλούς μαθητές του στο Παρίσι και ιδρύει εκεί το Ινστιτούτο για την αρμονική ανάπτυξη του Ανθρώπου. Το 1924 επισκέπτεται τις Η.Π.Α., και διαλύει το Ινστιτούτο του, χωρίς ωστόσο να σταματήσει να διδάσκει.
Ο Γ. Γκουρτζίεφ πέθανε τον Οκτώβριο του 1949 και κηδεύτηκε στο Παρίσι.

Βιβλία του ιδίου
Γ.Γκουρτζίεφ, Ιστορίες του Βεελζεβούλ στον εγγονό του, εκδ. Πύρινος Κόσμος (3 τόμοι)
Γ.Γκουρτζίεφ, Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους, εκδ. Χατζηνικολή
Γ.Γκουρτζίεφ, Η ζωή είναι πραγματική μόνο όταν «Είμαι», εκδ. Πύρινος Κόσμος
Γ.Γκουρτζίεφ, Ο Γκουρτζίεφ μιλά στους μαθητές του, εκδ. Πύρινος Κόσμος (συλλογή ομιλιών του Γκουρτζίεφ)

«Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους»  Κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Γκουρτζίεφ. Σκηνοθεσία: Πήτερ Μπρουκ, 1979

Όσσο

Ο Όσσο, 1931-1990, (Ινδός γκουρού) δίδαξε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Τζαμπαλπούρ πριν ιδρύσει την Κοινότητά του στην Πούνα της Ινδίας. Σύντομα η Κοινότητα εξελίχθηκε στο πιο διάσημο σημείο συνάντησης για χιλιάδες αναζητητές που θέλουν να βιώσουν την εμπειρία του διαλογισμού και της εσωτερικής μεταμόρφωσης. Οι διδασκαλίες του έχουν επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους κάθε ηλικίας και κοινωνικής ομάδας. αιώνα, Ο Μπαγκουάν Σρι Ραζνίς που το 1988 πήρε το όνομα Όσσο, υπήρξε πνεύμα επαναστατικό και ανεξάρτητο, επιμένοντας στο να έχει προσωπική εμπειρία της αλήθειας, παρά να αποκτήσει “γνώση” και “πιστεύω” που δίνουν οι άλλοι άνθρωποι. Δια της αμφισβήτησης των πάντων και μέσω της προσωπικής εμπειρίας κατάφερε να γίνει ένας μεγάλος σύγχρονος μύστης, του οποίου η ζωή έχει επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους κάθε ηλικίας, από κάθε κοινωνική και επαγγελματική ομάδα.

Κρισναμούρτι

Ο Κρισναμούρτι γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1895 στο Madanapalle, ένα μικρό χωριό της νότιας Ινδίας. Η μητέρα του πέθανε όταν εκείνος ήταν ακόμα παιδί και πολύ σύντομα, αυτόν και τον αδελφό του, τους υιοθέτησε η Δρ Annie Besant, πρόεδρος τότε της Θεοσοφικής Εταιρίας, όπου εργαζόταν ο πατέρας των δύο αγοριών. Η Annie Besant και άλλα ηγετικά στελέχη της εταιρίας διακήρυξαν ότι ο Κρισναμούρτι επρόκειτο να γίνει ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος, του οποίου τον ερχομό οι Θεοσοφιστές τον είχαν προφητεύσει και τον περίμεναν χρόνια πριν. Για να προετοιμάσουν το έδαφος, δημιούργησαν έναν παγκόσμιο οργανισμό που τον ονόμασαν «Το Τάγμα του Άστρου της Ανατολής» και όρισαν τον Κρισναμούρτι επικεφαλής. Εκείνος, ό­μως, μερικά χρόνια αργότερα, το 1929, απαρνήθηκε το ρόλο που περίμεναν να παίξει οι Θεοσοφιστές, διέλυσε το τάγμα με τον τεράστιο αριθμό οπαδών και τους επέστρεψε όλα τα χρήματα και τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία είχαν δωρίσει στον οργανισμό. Η ομιλία που έκανε την ημέρα της διάλυσης του τάγματος άρχισε με την πρόταση: «Πιστεύω ότι η αλήθεια είναι μια χώρα χωρίς κανένα μονοπάτι προς αυτήν και ότι δεν μπορεί να πλησιαστεί μέσα από κανένα δρόμο, καμιά θρησκεία, καμιά οργάνωση». Από τότε και για εξήντα σχεδόν χρόνια, μέχρι το θάνατό του στις 17 Φεβρουαρίου 1986, ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, μίλησε σε μεγάλα ακροατήρια αλλά και σε προσωπικές συναντήσεις, τονίζοντας πάντα την ανάγκη για μια ριζική αλλαγή της ανθρωπότητας.