Ο Τρόμος- Bert Hellinger

Ο τρόμος ακολουθεί μιαν εικόνα. Είναι προ πάντων τρόμος για το μέλλον, ο τρόμος ότι στο μέλλον κάτι θα συμβεί. Έτσι τρέμουμε για παράδειγμα από έναν άνθρωπο, ότι στο μέλλον θα μας κάνει κάτι. Ή τρέμουμε την τιμωρία για ένα παράπτωμα. Ή τρέμουμε μια καταστροφή, ιδιαίτερα, αν αυτή έχει ήδη προβλεφθεί, χωρίς να υπάρχουν γι’ αυτήν ακόμα σημάδια.

Τρέμουμε επίσης και από μιαν απώλεια, προ πάντων από την απώλεια της ασφάλειάς μας και την απώλεια ενός αγαπημένου ανθρώπου.

Καθώς ο τρόμος αυτός είναι τοποθετημένος στο μέλλον, δεν μπορούμε να πάρουμε τώρα θέση απέναντί του, μιας και προς το παρόν παραμένει απλώς στη φαντασία μας. Παρόλα αυτά λόγω αυτών των παραστάσεων παίρνουμε μέτρα προφύλαξης, για παράδειγμα για μια εξασφάλιση στα γηρατειά μας ή ασφαλίζουμε το σπίτι μας κατά της κλοπής και της διάρρηξης. Κάνουμε ασφάλειες, για να είμαστε εξασφαλισμένοι ενάντια σε απώλειες και παίρνουμε κάθε λογής άλλα μέτρα προφύλαξης. Όλα αυτά υποθάλπουν τον τρόμο αντί να τον διώχνουν.

Κάτι ακόμα πρέπει εδώ να λάβουμε υπόψη μας. Ένα φρούριο προσελκύει εχθρούς. Όπου δεν υπάρχει φρούριο, δεν εμφανίζονται και εχθροί.

Ο τρόμος δεν τρέμει μόνο· περιμένει να εκπληρωθεί η πρόβλεψη. Όταν εκπληρωθεί, πολλές φορές ανακουφιζόμαστε. Επιτέλους μπορούμε και πρέπει να κάνουμε κάτι . Κατά έναν περίεργο τρόπο παύει τότε μάλιστα μερικές φορές ο τρόμος, αφού έχει χάσει το μέλλον του. Το αντίθετο του τρόμου, που τον καταργεί για μας, είναι η εμπιστοσύνη: Η εμπιστοσύνη, ότι η ζωή έχει καλές προθέσεις μαζί μας και η εμπιστοσύνη, ότι οι άλλοι άνθρωποι έχουν καλές προθέσεις απέναντί μας, όταν εμείς είμαστε καλοί σ’ αυτούς.

Κι αυτή είναι μια εικόνα, όμοια όπως ο τρόμος. Όπως η εικόνα του τρόμου, έτσι έχει και η εικόνα της εμπιστοσύνης μιαν επίδραση. Μόνο μια διαφορετική. Μπορούμε έτσι να επιλέξουμε ανάμεσα σε αυτές τις εικόνες και να αποφασίσουμε για την μία ή την άλλη, την εικόνα που ενσταλάζει τρόμο ή την εικόνα της εμπιστοσύνης, για μια καχύποπτη εικόνα ή για μια εικόνα γεμάτη ελπίδα.

Τι πρέπει λοιπόν να τρέμουμε πάνω απ’ όλα; Τις εικόνες μας του τρόμου. Τι ξεπερνάει τις εικόνες του τρόμου; Οι εικόνες μας της εμπιστοσύνης και της αγάπης. Για παράδειγμα με την φράση: «Είμαι όπως εσύ, είσαι όπως εγώ – Σ’ αγαπάω όπως εμένα – Η αγάπη σου είναι ασφαλής σε μένα: Καλωσόρισες.»

Μπορούμε, αν θέλουμε, να αμφισβητούμε αυτήν την εικόνα, όμως κι αυτή είναι μια εικόνα και έχει την επίδρασή της· την επίδραση, ότι θέλει να επαληθευτεί.

Πώς ξεπερνάμε αυτήν την εικόνα της αμφισβήτησης; Και πάλι με εμπιστοσύνη και αγάπη.

Από το βιβλίο του Bert Hellinger “Gedanken, die gelingen” – «Σκέψεις, που ευδοκιμούν»
Μετάφραση Γιώργος Νάσιος

Πηγή: www.walkinginyourshoes.gr

Advertisements

Μούτζι- Αυτός που συνειδητοποιεί την Αλήθεια τα ευλογεί όλα

Η ζωή μου είναι απείρως απέραντη.
Μπορώ να είμαι μέσα στο χορό, ωστόσο είμαι απόλυτα ακίνητος.
Δεν είσαι ένα μονόχρωμο ουράνιο τόξο,
μπορείς να είσαι όλα αυτά.
Μπορώ να πάω στην ίδια την κόλαση και να πιω τσάι με τον διάβολο.
Μπορούμε να αγκαλιαστούμε, γιατί γνωρίζουμε
ότι αυτός πρέπει να κάνει τη δουλειά του και εγώ τη δική μου.
Όλα αυτά είναι κομμάτι του χορού της ύπαρξης.
Τίποτα δεν υπάρχει χώρια από την Υπέρτατη Δύναμη.
Όλα όσα βιώνεις, ακόμα και τα δύσκολα πράγματα στη ζωή,
είναι οι δάσκαλοί σου.
Αυτός που συνειδητοποιεί την Αλήθεια τα ευλογεί όλα.
Πώς μπορεί να με κατακλύσει οτιδήποτε συμβαίνει;
Αυτό είναι μόνο μια ιδέα.
Είσαι ο ανέγγιχτος.
Μη φοβάσαι.

Πηγή: Mooji Greek

Η θλίψη και η οργή- Χόρχε Μπουκάι

Σ΄ ένα μαγεμένο βασίλειο όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν, ή ίσως όπου οι άνθρωποι μεταφέρονται αδιάκοπα χωρίς να το καταλαβαίνουν …

Σ΄ ένα βασίλειο μαγεμένο όπου τα αφηρημένα πράγματα γίνονται χειροπιαστά …
΄Ηταν μια φορά κι έναν καιρό…

μια πανέμορφη λίμνη.
΄Ηταν μια λίμνη με νερά κρυστάλλινα και καθαρά όπου κολυμπούσαν ψάρια όλων των χρωμάτων, κι όπου όλες οι αποχρώσεις του πράσινου λαμπύριζαν διαρκώς…

Ως εκείνη τη μαγική και διάφανη λίμνη έφτασαν η θλίψη και η οργή για να κάνουν μπάνιο παρέα.
Κι οι δυο έβγαλαν τα ρούχα τους και, γυμνές, μπήκαν στη λίμνη.
Η οργή, που βιαζόταν (όπως συμβαίνει πάντα στην οργή χωρίς να ξέρει γιατί), έκανε μπάνιο στα γρήγορα, κι ακόμα πιο γρήγορα βγήκε από το νερό …
Αλλά η οργή είναι τυφλή – ή, τέλος πάντων, δεν βλέπει ξεκάθαρα την πραγματικότητα. ΄Ετσι, γυμνή και καθαρή, φόρεσε βγαίνοντας από το νερό, το πρώτο ρούχο που βρήκε…
Και συνέβη εκείνο το ρούχο να μην είναι το δικό της αλλά της θλίψης…
Κι έτσι, ντυμένη θλίψη, η οργή έφυγε.


Πολύ ήρεμη, πολύ γαλήνια, διατεθειμένη όπως πάντα να παραμείνει σε όποιο μέρος βρίσκεται, η θλίψη τελείωσε το μπάνιο της και – χωρίς καμιά βιασύνη – ή, καλύτερα, χωρίς συναίσθηση του χρόνου που περνάει, τεμπέλικα και αργά, βγήκε από τη λίμνη.
Στην αρχή συνειδητοποίησε ότι τα ρούχα της δεν ήταν πια εκεί.
΄Όπως όλοι ξέρουμε, αν υπάρχει κάτι που δεν αρέσει καθόλου στη θλίψη, είναι να μένει γυμνή. ΄Ετσι φόρεσε το μοναδικό ρούχο που υπήρχε δίπλα στη λίμνη: το φόρεμα της οργής. 


Λένε ότι από τότε, πολλές φορές συναντάμε την οργή τυφλή, σκληρή, τρομερή, θυμωμένη. Αλλά αν σταματήσουμε για λίγο και κοιτάξουμε καλύτερα, καταλαβαίνουμε ότι αυτή η οργή που βλέπουμε είναι μόνο μια μεταμφίεση, κι ότι πίσω από την όψη της οργής, στην πραγματικότητα, κρύβεται η θλίψη.

* Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι, Ιστορίες να σκεφτείς, εκδόσεις Opera

Στο νυν να περάσω που είναι η λεωφόρος του αεί- Μάρω Βαμβουνάκη

Μένω εδώ ζώντας τις μέρες μου, παραδομένος στη ροή τους και γνωρίζοντας πως η μια μέρα είναι για να κυοφορήσει την επόμενη και δεν γίνεται να υπερπηδήσεις τον καιρό χωρίς να πέσεις σε κενό σκοτάδι.

Οι προθεσμίες που βάζουμε είναι για ανακούφιση παραπλανητική κι η πλήρωση, η συντέλεια, γίνεται, δεν αποφασίζεται. Θέλω να βυθιστώ εκεί που τραβάει το κατακόρυφο λαγούμι του τώρα, στο νυν να περάσω που είναι η λεωφόρος του αεί. Εγώ δεν έχω παρά να κάνω καλά τη δουλειά του σήμερα και να υπομονεύω. Να ακούω το “πνεύμα του ανέμου να φυσά χωρίς να ξέρω από πού έρχεται και πού πάει”. Όμως να μάθω ν΄ ακούω τα σημάδια από το πέρασμά του.

Έτσι ζω κι έτσι γίνομαι.

Στο εδώ είναι το παντού και στο καθετί τα πάντα.


Είμαι ήσυχος και κίνδυνο δεν έχω. Γιατί τον πόνο και τη χαρά αρχίζω να τη δέχομαι με την ίδια ευγνωμοσύνη, το μικρό και το μεγάλο με την ίδια έκπληξη κι όλα τα πλάσματα ν’ αποδέχομαι με τον ίδιο σεβασμό, ακόμα κι εμένα.


Το τίποτα και το όλα αρχίζω να κοιτώ σαν όψεις του ίδιου νομίσματος που δίχως τη μιαν όψη είναι κίβδηλο. Η ζωή είναι ασύλληπτη με το νου, είναι ακαθόριστη σαν άπειρο. Όλα τα περιέχει όλα χωρούν κι όλα γίνονται κι εγώ δεν νιώθω πια ανυπεράσπιστος μπροστά σ΄ αυτά τα όλα γιατί η καρδιά μου αρχίζει να εμπιστεύεται μια δικαιοσύνη πίσω από σκοτάδια που σχέση δεν έχει μ΄ αυτή τη δικαιοσύνη που επικαλούμαστε στα δικά μας δικαστήρια.

* Απόσπασμα από το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη, Η μοναξιά είναι από χώμα, εκδόσεις ΦΙΛΙΠΠΟΤΗΣ

Η Ταύτιση είναι Σκλαβιά- Elio D’Anna

Ταύτιση σημαίνει να ενωθείς με κάτι τόσο απόλυτα, ώστε να λιώσεις μέσα του και να πάψεις πλέον να υπάρχεις αυτοτελώς.

Ένας άνθρωπος μπορεί να ταυτίσει τον εαυτό του με μια ιδέα, ένα δυσάρεστο συναίσθημα, ή και με κάποιο πρόσωπο, παύοντας έτσι να υπάρχει πλέον ως προσωπικότητα – ως ακέραια ύπαρξη, και να γίνει μέρος κάποιας άλλης οντότητας.

Να θυμάσαι! Καταλήγεις να γίνεσαι αυτό με το οποίο ταυτίζεσαι. Αν διαπιστώνεις ότι βρίσκεσαι σε μια κατάσταση περιορισμών, φτώχειας ή αποτυχίας, τότε ασυνείδητα και μυστικά λατρεύεις και ταυτίζεσαι μ’ αυτές τις καταστάσεις.

Όταν σου γεννώνται αισθήματα απόγνωσης και θλίψης, μην απελπίζεσαι – μείνε σταθερός – παρατήρησέ τα χωρίς να ταυτίζεσαι μαζί τους, – πάρε βαθιές ανάσες – επίμενε στην αυτό-μεταμόρφωσή σου, και θα μπορέσεις να εισχωρήσεις στην Αιωνιότητα.

* απόσπασμα από το βιβλίο του Elio D’Anna “Η Τεχνολογία του Dreamer”, εκδόσεις Ελφίλ

Τα επτά θηράματα- Jose Stevens & Lena Stevens

Τα επτά θηράματα

Ένας σαμάνος παραφυλάει συμπεριφορές και νοοτροπίες που προκαλούν απώλεια δύναμης όπως ακριβώς ένας κυνηγός παραφυλάει το θήραμά του.

1. Η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά

Αυτή είναι το πρώτο, εμφανές ελάττωμα που πρέπει να αναζητήσει κάποιος, να παραφυλάξει και να φροντίσει να εξουδετερώσει. Η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά έχει τη μορφή εξαρτήσεων, εκκεντρικότητας, βιαιότητας, καταχρήσεων, απρόσεκτης οδήγησης, ναρκωτικών, εγκληματικής συμπεριφοράς. Τα σημάδια της είναι προφανή, αρκεί να τα αναζητήσουμε.

2. Η απληστία

Αυτό το ελάττωμα βασίζεται στο φόβο- στο φόβο της πιθανής έλλειψης και στην ανάγκη για συσσώρευση αγαθών- και οδηγεί στην υπερκατανάλωση φαγητού και ποτού, στην τσιγκουνιά, την αρπαγή, την κλοπή, την απάτη, την εγωπάθεια, την εκμετάλλευση των άλλων ανθρώπων.

3. Η αυτο-λύπηση

Βασίζεται στο φόβο προσωπικής ανεπάρκειας και οδηγεί στην αυτο-υποτίμηση, στην έλλειψη πρωτοβουλίας και θετικής σκέψης, στην υπερβολικά απολογητική στάση, στο να θέλεις να γίνεσαι “αόρατος”, στην υποτίμηση των δυνατοτήτων σου, στην κατάθλιψη και στην παραίτηση.

4. Η αλαζονεία

Η αλαζονεία ή εγωκεντρισμός στηρίζονται στο φόβο να είσαι ευάλωτος· οδηγεί στην απόκρυψη των λαθών σου, την αυτοπροβολή, την απομάκρυνση από τους άλλους, την αποφυγή κάθε είδους οικειότητας, την υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων σου, την έλλειψη συγνώμης, τη διόγκωση της αλήθειας, την υπερβολή, το ναρκισσισμό, την αίσθηση υπεροχής και την απαίτηση να σου συμπεριφέρονται με ειδικό τρόπο.

5. Η ανυπομονησία

Η ανυπομονησία βασίζεται στο φόβο της έλλειψης χρόνου· αυτός ο φόβος – όπως και τόσοι άλλοι- ενέχει το φόβο της στέρησης. Η ανυπομονησία παίρνει τη μορφή της βιασύνης αλλά και της αργοπορίας, της συχνής διακοπής του συνομιλητή, της έλλειψης ανοχής και ανεκτικότητας, του παρορμητισμού, της μετωπικής σύγκρουσης με τους άλλους, της ροπής προς τα ατυχήματα, της αφηρημάδας, των υπερβολικών προσδοκιών, της καταπιεστικής αφηρημάδας, της καταπιεστικής συμπεριφοράς, του χαώδους και ανοργάνωτου τρόπου ζωής, της απροθυμίας κάποιου να περιμένει υπομονετικά και να παρατηρεί.

6. Το “θύμα” ή ο “μάρτυρας”

Το να θέλεις να είσαι το “θύμα” και να υπομένεις τα “μαρτύρια” προέρχεται από το φόβο της παγίδευσης από τους άλλους ή από τις καταστάσεις· από κάτω κρύβεται ένας βαθύτερος φόβος προσωπικής αδυναμίας. Οδηγεί στην γκρίνια, στην κλάψα, στα παράπονα, στην πίκρα, στην επίρριψη ευθυνών, στη συκοφαντία, στην εκδικητικότητα, στην επιθετικότητα, στην αυτο-λύπηση, στην ασέβεια απέναντι στους θεσμούς. Αυτά όλα έχουν ως συνέπεια την εμφάνιση συναισθηματικών διαταραχών και την αδυναμία ανάληψης ευθυνών.

7. Η ισχυρογνωμοσύνη

Αυτή η καταστροφική μορφή συμπεριφοράς βασίζεται στο φόβο της απώλειας της ελευθερίας ή στο φόβο μπροστά στην αλλαγή. Παίρνει τη μορφή της αδιαλλαξίας, της έλλειψης προσοχής, της προσκόλλησης στο παρελθόν, της επιθετικότητας, του συντηρητισμού, της δυσθυμίας, της επιφυλακτικότητας και της αυστηρότητας.

Αυτοί οι επτά τύποι αρνητικής συμπεριφοράς είναι υπεύθυνοι για όλες σχεδόν τις απώλειες της προσωπικής δύναμης και οι σαμάνοι προσπαθούν καθημερινά να τους παρατηρούν και να τους εξουδετερώνουν.

* Απόσπασμα από το βιβλίο “Το μονοπάτι της δύναμης” των Jose Stevens-Ph. D & Lena Stevens, εκδόσεις Αρχέτυπο

Theun Mares- Τα τέσσερα καθαρά συναισθήματα

Υπάρχουν μονάχα τέσσερα καθαρά συναισθήματα:

ο θυμός, ο φόβος, η χαρά, και η μελαγχολία.

Όλα τα άλλα είναι συνδυασμοί δύο ή περισσότερων συναισθημάτων και ως τέτοια δεν είναι καθαρά.

Και τα τέσσερα συναισθήματα είναι εκφράσεις της επιθυμίας, η φυσική εκδήλωση της μίας συμπαντικής δύναμης, του σκοπού.

~ Ο θυμός είναι η επιθυμία για πάλη,

~ ο φόβος η επιθυμία για υποχώρηση,

~ η χαρά η επιθυμία για ζωή

~ και η μελαγχολία η επιθυμία για αλλαγή.

*Απόσπασμα από το βιβλίο του Theun Mares “Τολτέκοι, η επιστροφή των πολεμιστών”, εκδόσεις Αρχέτυπο

Τι κρύβεται μέσα στην εικόνα;

*Μπορείτε να δείτε την κρυμμένη καρδούλα μέσα στην εικόνα;

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 τα βιβλία με το Μαγικό Μάτι ήταν μεγάλη επιτυχία.
Τα βιβλία αυτά είχαν γυαλιστερές σελίδες που ονομάζονται αυτοστερεογράμματα. Είναι η μαγεία πίσω από τις εικόνες του βιβλίου, γιατί είναι ένα ειδικό είδος δισδιάστατης εικόνας η οποία είναι σχεδιασμένη να περιέχει τρισδιάστατες εικόνες κρυμμένες μέσα της.
Τα αυτοστερεογράμματα εφευρέθηκαν από τον Bela Julesz. Ήταν οπτικός νευρολόγος και ψυχολόγος και προσπαθούσε να αποδείξει μια θεωρία τους, η οποία έλεγε ότι η αντίληψη του βάθους συμβαίνει στον εγκέφαλο και όχι στα μάτια.
Τότε επικρατούσε αυτή η άποψη, έτσι αποφάσισε να ελέγξει την ικανότητα των ανθρώπων να βλέπουν τρισδιάστατα με εικόνες που δημιούργησε ο ίδιος και μοιάζουν με την σημερινή μορφή του Μαγικού Ματιού. Τελικά οι οφθαλμαπάτες που ανέπτυξε απέδειξαν την θεωρία του και χρόνια αργότερα εξελίχθηκαν στο Μαγικό Μάτι.
Οι περισσότεροι δυσκολευόμαστε να εντοπίσουμε κρυμμένες εικόνες μέσα σε φωτογραφίες. Αυτό συμβαίνει επειδή πρέπει να προσαρμόζουμε τα μάτια μας και να αλλάζουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε κανονικά το βάθος. Αν μπορείτε να το κάνετε με επιτυχία αυτό, τότε θα εμφανιστεί μια τρισδιάστατη εικόνα κρυμμένη στις φωτογραφίες που κοιτάτε.
Πώς γίνεται να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεστε φυσικά το βάθος; Καλή ερώτηση! Σύμφωνα με τις οδηγίες του βιβλίου για το Μαγικό Μάτι, ξεκινήστε κοιτάζοντας στο κέντρο της εικόνας από πολύ κοντά. Θα πρέπει στην ουσία να ακουμπάει η μύτη σας στο βιβλίο ή την οθόνη του υπολογιστή.
Στη συνέχεια, προσαρμόστε την εστίασή σας. Βοηθά αν προσπαθήσετε να κοιτάξετε την εικόνα από απόσταση. Ξεκινήστε να απομακρύνετε σταθερά την εικόνα από τα μάτια σας, μέχρι να εμφανιστεί η τρισδιάστατη εικόνα. Αν δυσκολεύεστε, μπορείτε να μετακινήσετε την εικόνα ξανά κοντά σας και μετά πάλι μακριά. Ίσως χρειαστεί να ξεκινήσετε από την αρχή για να προσαρμόσετε τα μάτια και την εστίασή σας.
Επίσης, όταν καταφέρετε να δείτε την κρυμμένη εικόνα προσαρμόστε λίγο τα μάτια σας. Έτσι θα γίνει πιο καθαρή. Σε αυτό το σημείο θα μπορείτε να δείτε περισσότερες λεπτομέρειες.
Όσοι δεν τα καταφέρουν, δεν χρειάζεται να ανησυχούν. Είναι δύσκολο να προσαρμόσει κανείς τα μάτια του για να δει πέρα από την δισδιάστατη εικόνα. Μην τα παρατήσετε! Συνεχίστε να προσπαθείτε μέχρι να ξεπεράσετε το εμπόδιο που σας κρατάει πίσω.
*πηγή του κειμένου: e-didaskalia

Όσσο, ενοχές

Όλες οι ενοχές δεν είναι τίποτε άλλο από ένα παιχνίδι του εγώ, επειδή υπονοούν ότι έχεις εσύ τον έλεγχο όσων σου συμβαίνουν. Αν όμως δεν έχεις αποκρυσταλλωμένο εγώ, αν δεν είσαι εσύ εκείνος που πράττει, τότε είσαι σαν φτερό στον άνεμο. Πηγαίνεις όπου φυσάει ο άνεμος. Το φτερό δεν μπορεί να πει πως ήθελε να πάει νότια, αλλά πήγε βόρεια και νιώθει ενοχές. Οτιδήποτε έχει συμβεί, δεν έγινε εξαιτίας σου, αλλά το έκαναν οι περιστάσεις.

Νιώσε ταπεινά, άφησε τα δάκρυα να κυλήσουν, αλλά μη νιώθεις ενοχές. Τα δάκρυα θα ξεπλύνουν και θα καθαρίσουν την καρδιά σου. Παράτα το εγώ και χαλάρωσε.
* απόσπασμα από το βιβλίο του Όσσο “Ενοχές”, εκδόσεις ΡΕΜΠΕΛ

Κρισναμούρτι- Επαφή με τη φύση

Αν χάσεις την επαφή σου με τη φύση, χάνεις την επαφή με τους ανθρώπους. Αν δεν υπάρχει σχέση με τη φύση τότε γίνεσαι φονιάς. Τότε σκοτώνεις τα μωρά της φώκιας, φάλαινες, δελφίνια και ανθρώπους, είτε για κέρδος είτε για σπορ, για τροφή ή για απόκτηση γνώσεων. Τότε η φύση σε φοβάται και αποσύρει την ομορφιά της. Μπορεί να κάνεις μακρινούς περιπάτους στα δάση, μπορεί να κατασκηνώνεις σε όμορφα μέρη, αλλά είσαι φονιάς κι έτσι χάνεις τη φιλία τους. Ίσως να μην έχεις σχέση με κανέναν ούτε με τη γυναίκα ή τον άντρα σου. Είσαι πάρα πολύ απασχολημένος – ή απασχολημένη – με το τι κερδίζεις και το τι χάνεις, με τις προσωπικές σου σκέψεις, με την ευχαρίστηση και τον πόνο που νιώθεις. Ζεις στη δική σου σκοτεινή απομόνωση και η φυγή σου από αυτή φέρνει περισσότερο σκοτάδι. Το ενδιαφέρον σου συγκεντρώνεται σε μια λειψή επιβίωση, απερίσκεπτη, χαλαρή ή βίαιη. Και χιλιάδες πεθαίνουν της πείνας ή σφάζονται εξαιτίας της ανευθυνότητάς σου. Αφήνεις την τακτοποίηση του κόσμου στους ψεύτες, διεφθαρμένους πολιτικούς, στους διανοούμενους, στις αυθεντίες. Επειδή δεν έχεις εσύ ακεραιότητα, αφήνεις να χτιστεί μια κοινωνία ανήθικη, ανέντιμη, μια κοινωνία βασισμένη παντελώς στον εγωισμό. Κι ύστερα δραπετεύεις από όλο αυτό για το οποίο μόνο εσύ είσαι υπεύθυνος στις ακρογιαλιές και στα δάση ή κουβαλάς στον ώμο σου ένα όπλο για σπορ.

*Απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι- Το ημερολόγιο, εκδόσεις Καστανιώτη