Γνώρισα καλό και κακό, αμαρτία και αρετή, δικαιοσύνη και αδικία.

Έκρινα και κρίθηκα.

Πέρασα μες από θάνατο και γέννηση, χαρά και λύπη, παράδεισο και κόλαση.

Και τέλος αναγνώρισα πως είμαι μέρος των πάντων και όλα είναι μέρος του εαυτού μου.

-Χαζράτ Ιναγιάτ Χαν

Υπήρξα ηθική, ευσυνείδητη, πιστή στις αξίες μου, αφοσιωμένη και υπεύθυνη σε ό,τι αναλάμβανα να διεκπεραιώσω.

Υπήρξα όμως και υπερβολικά αγχώδης από την επιθυμία μου να γίνουν όλα με τον καλύτερο τρόπο.  Από κεκτημένη ταχύτητα πολλές φορές θεωρούσα πως ο μόνος και καλύτερος τρόπος για να εξελιχτούν τα πράγματα ήταν ο δικός μου. Έτσι όμως γινόμουν συγκεντρωτική για να έχω τον έλεγχο της κατάστασης και δεν εμπιστευόμουν τους άλλους. Το αποτέλεσμα ήταν να λειτουργώ χειριστικά πολλές φορές, χωρίς να το αντιλαμβάνομαι. Κι αφού σήκωνα τόσα πολλά, όταν δεν άντεχα και λύγιζα, ένιωθα προδομένη, μόνη, εγκαταλελειμμένη  από τους άλλους που είχα ήδη αποκλείσει από το να με βοηθήσουν.

Υπήρξα εργατική, πολύ εργατική, δούλεψα σκληρά όλα μου τα χρόνια. Τίποτα νομίζω δε μου χαρίστηκε.

Είχα να κλείσω πολλά και βαριά τραύματα και πληγές πολλών γενεών πίσω. Ένα βαρύ φορτίο φόβου και βίας με ρίζες βαθιές. Αγωνίστηκα να το καθαρίσω, ορκισμένη αγωνίστρια, τίμια και πιστή στο έργο μου. Δεν τα κατάφερα, ακόμα, είναι βαθιές οι ρίζες. Πόνεσα πολύ.

Υπερασπίστηκα με θάρρος και αυτοθυσία όσους ένιωθα ως αδύναμους και ανίσχυρους. Ήθελα οι γύρω μου να με αγαπούν, αλλά το έκρυβα. Προσέφερα απλόχερα, με ανιδιοτέλεια, βοήθεια και στήριξη στους άλλους. Υπήρξα όμως συχνά τόσο γενναιόδωρη στη φροντίδα των άλλων με κρυφό κίνητρο να τους γίνω απαραίτητη και να μ΄αγαπούν. Διψούσα τόσο για την αγάπη των άλλων που ξεχνούσα πολλές φορές να με φροντίζω, ξεχνούσα να αναγνωρίσω τις δικές μου ανάγκες.

Άνοιγα συχνά νέους δρόμους, οξυδερκής, έβλεπα μπροστά με καθαρή και εστιασμένη ματιά. Ως εθελόντρια πολεμίστρια,  ήθελα συνεχώς να βελτιώνω τα πράγματα για όλους. Δεν άντεχα όμως εύκολα την κριτική τους και την αποτυχία με αποτέλεσμα να καταφεύγω συχνά στην τελειομανία.

Ήθελα τόσο πολύ οι άλλοι να μ΄αγαπήσουν… που ξεχνούσα να αγαπήσω τον εαυτό μου.

Σήμερα, έχω να μάθω και μαθαίνω να αγαπώ άνευ όρων τον εαυτό μου και τους άλλους, γιατί  ΕΝΑ είμαστε. Συμπονώ εμένα, με αγαπώ και με σέβομαι και έτσι συμπονώ και αγαπώ και τους άλλους.

Νατάσσα Χαρέλα