Ανα-τροπές ή πάρτο αλλιώς

Και κει που όλα φαίνονται ότι κυλούν ομαλά, τσουπ,  έρχεται μια ανατροπή που φέρνει τα πάνω κάτω. Ένα ταρακούνημα γερό, για το οποίο έχω προειδοποιηθεί και από ένα όνειρο «σημαδιακό» πριν λίγες μέρες. Τότε δεν το κατανόησα το όνειρο ακριβώς, δεν είχα ιδέα τι μου έλεγε…άλλο νόμιζα πως ήταν το νόημά του.

Τα συναισθήματα με κατακλύζουν, όλα μαζί, με όλες τις αποχρώσεις τους, όλα είναι εκεί, από τον βαθύ πόνο, το φόβο, την ενοχή ως το γέλιο και τη  χαρά. Με κυκλώνει ο φόβος και η άρνηση,  με σφίγγουν τα πολλά «γιατί»  σε μένα τώρα, λες και αποτελώ εξαίρεση στο σχέδιο του Όλου. Όλα κυριαρχούν μέσα μου και ταυτόχρονα ψάχνω να βρω τι λάθη έκανα, πού δεν με προστάτευσα, πού δεν έβαλα τα όριά μου, πού τα ξεπέρασα, τι θέλω, τι δεν θέλω πια, γιατί αυτοτιμωρούμαι. Πού και ποιο είναι το κρυμμένο δώρο του πόνου μου. Τι μαθαίνω μέσα από αυτήν την δύσκολη περιπέτεια. Τη μια στιγμή κλαίω, σα να άνοιξαν οι ουρανοί και την άλλη γελάω με όλη μου την καρδιά.

Και όλα αλλάζουν και πολλά που φαίνονταν «σημαντικά» ξεθωριάζουν, μπαίνουν άλλες προτεραιότητες για σήμερα, που ήταν ξεχασμένες και δεδομένες. Πόσο ανούσια πράγματα και καταστάσεις μου χαλούσαν τη διάθεση…και τώρα φαίνονται τόσο ασήμαντα στα μάτια μου. Σα να αναταράχτηκε όλος ο βυθός της Ψυχής μου. Ήρθαν τα πάνω κάτω. Αλλαγές πολλές.

Βλέπω τον τρόμο και τον πόνο στα μάτια των αγαπημένων γύρω μου και πονάω. Όταν ένας πονάει, πονάει όλο το σύστημα γύρω του. Θέλω να παρηγορηθώ, αλλά και να τους παρηγορήσω. Βλέπω και το νοιάξιμο και την αγάπη τους και το χαίρομαι, απολαμβάνω που μ΄αγαπούν, που τους αγαπώ, νιώθω πόσο σημαντικοί ήταν και είναι στη ζωή μου και πόσο η κάθε αλλαγή μας επηρεάζει όλους, πόσο συνδεδεμένοι είμαστε. Μια πετρούλα πέφτει στα ήσυχα νερά της λίμνης και οι κυματισμοί της απλώνονται παντού.

Από το κέντρο της καρδιάς μου υπόσχομαι να αγαπώ όλες τις πλευρές μου, σκοτεινές και φωτεινές, χωρίς όρους.

Είμαι Άνθρωπος και οδεύω καθημερινά μέσα από εύκολα και από δύσβατα μονοπάτια. Είμαι Άνθρωπος και διαρκώς μαθαίνω μέσα από τη χαρά, αλλά και μέσα από πικρά “ποτήρια”,  μέσα από την κάθε ανατροπή, μαθαίνω, εξελίσσομαι. Θυμάμαι διαρκώς ότι κάθε στιγμή οδεύω προς την Τελείωση.

Νατάσσα Χαρέλα

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s