Χαλίλ Γκιμπράν, Ομιλία

Και τότε κάποιος λόγιος είπε, πες μας  για την Ομιλία.

Κι εκείνος αποκρίθηκε λέγοντας:

Μιλάτε όταν παύετε να βρίσκεστε σε ειρήνη με τη σκέψη σας·

Κι όταν δεν μπορείτε άλλο πια να μείνετε στη μοναχικότητα της καρδιάς σας, τότε ζείτε στα χείλη σας, και ο ήχος είναι μια διασκέδαση κι ένα σκότωμα του καιρού.

Και στην ομιλία σας τις περισσότερες φορές μισοδολοφονείται η σκέψη.

Γιατί η σκέψη είναι ένα πουλί του διαστήματος, και μέσα στο κλουβί των λέξεων μπορεί βέβαια να ξεδιπλώσει τα φτερά του, αλλά δεν μπορεί να πετάξει.

Υπάρχουν ανάμεσά σας εκείνοι που αναζητούν τον ομιλητικό επειδή φοβούνται να μείνουν μόνοι.

Η σιωπή της μοναξιάς φανερώνει στα μάτια τους τους γυμνούς εαυτούς τους και γι’ αυτό προτιμούν να δραπετέψουν.

Και υπάρχουν εκείνοι που μιλούν και χωρίς γνώση ή προηγούμενη σκέψη, φανερώνουν μια αλήθεια που κι οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν.

Και υπάρχουν εκείνοι που έχουν την αλήθεια μέσα τους, αλλά δεν την εκφράζουν με λέξεις. Στα στήθη αυτών των ανθρώπων κατοικεί το πνεύμα μέσα στη ρυθμική σιωπή.

Όταν συναντάτε το φίλο σας στο δρόμο ή στην αγορά, αφήστε το πνεύμα που είναι μέσα σας να κινήσει τα χείλη σας και να κατευθύνει τη γλώσσα σας.

Αφήστε τη φωνή που είναι μέσα στη φωνή σας να μιλήσει στο αφτί του αφτιού του.

Γιατί η ψυχή του θα κρατήσει την αλήθεια της καρδιάς σας, ακριβώς όπως η γλώσσα θυμάται τη γεύση του κρασιού.

Κι όταν το χρώμα έχει ξεχαστεί κι η κούπα δεν υπάρχει πια.

  • Από το βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν – Ο Προφήτης, εκδόσεις Μπουκουμάνης
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s