Η δημιουργική χρήση της ενέργειας

Ο καθένας πρέπει με κάθε τρόπο να σκέφτεται για την οικονομία της ενέργειας.- Agni Yoga II, 269

Για να διευρύνουμε τη συνείδηση μας και για να είμαστε δημιουργικοί στον εσωτερικό μας κόσμο, όπως και στις εξωτερικές μας σχέσεις, πρέπει πρώτα να μάθουμε για τις ενέργειες που ελέγχουν την έκφραση της ζωής μας.

Αν είμαστε ικανοί να μεταστοιχειώνουμε και να εξαγνίζουμε τις ενέργειες μας, θα είμαστε ικανοί να μπούμε σε βαθύτερα στάδια της συνείδησης και να εναρμονίζουμε έτσι την εσωτερική μας φύση μ’ αυτό τον εσώτερο πυρήνα όλης της Ομορφιάς, της Θεότητας και της Αλήθειας. Η απελευθέρωση της ανθρώπινης ύπαρξης βρίσκεται σε συνάρτηση με τη σοφή χρήση αυτών των ενεργειών.

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως όλη η ενέργεια, η ενέργεια που χρησιμοποιούμε για όλες τις πράξεις και λειτουργίες είναι ένα. Η κύρια πηγή της είναι μία, αλλά έχουμε στη φύση μας αποθήκες όπου κάποια ενέργεια αποθηκεύεται για να χρησιμοποιηθεί σε ώρα ανάγκης.

Οι κύριες αποθήκες είναι:

1.Το φυσικό σώμα και το ηλεκτρικό του αντίγραφο

2.Η συναισθηματική φύση

3.Η νοητική φύση

4.Η ψυχική φύση.

Αυτές οι τέσσερις αποθήκες έχουν τις ειδικές εξόδους τους για την κατανομή της ενέργειας. Έχουμε επτά κύριες εξόδους μέσα από τις οποίες μια ενέργεια διαφοροποιείται και απελευθερώνεται για χρήση. Η ενέργεια χρησιμοποιείται:

1.Για σωματικές πράξεις, που κατευθύνονται συνειδητά ή εκτελούνται αυτόματα στα όργανα του σώματος. Για παράδειγμα, στην καρδιά, το στομάχι κλπ.

2.Για το σεξ, άλλοτε για αισθαντική ικανοποίηση ή με δημιουργικό σκοπό.

3.Για στοργή, οίκτο, και αγάπη ή για αντίστοιχες αρνητικές αντιδράσεις.

4.Για ομιλία.

5.Για νοητική αναζήτηση ή εργασία.

6.Για δημιουργικούς σκοπούς.

7.Για πνευματικές επιτεύξεις.

Για να δείξουμε καλύτερα την ενέργεια και τις εξόδους της, παραθέτουμε το διάγραμμα της επόμενης σελίδας. Κάθε έξοδος, λειτουργώντας στο ιδιαίτερό της επίπεδο, παίρνει την ενέργεια της από την κύρια αποθήκη. Μερικές φορές η κατάσταση αυτών των εξόδων είναι η ακόλουθη:

1.Όλες διαρρέουν.

2.Μερικές δρουν.

3.Μία υπερλειτουργεί.

4.Μερικές υπερλειτουργούν.

5.Λίγες είναι «κοιμισμένες».

6.Οι περισσότερες απ’ αυτές «κοιμούνται», ή δε λειτουργούν.

Μερικές φορές ο Πραγματικός Άνθρωπος δεν έχει τον έλεγχο των εξόδων, και σ’ αυτή την περίπτωση οι εξωτερικές επιδράσεις αυτόματα τις χρησιμοποιούν ή τις κυριαρχούν. Αυτή είναι η περίπτωση των περισσότερων ανθρώπων. Οι καταστάσεις και τυχαία γεγονότα τους ελέγχουν και τους κυριαρχούν.

Κάποια στιγμή ο άνθρωπος ελέγχει μια ή δυο εξόδους, αλλά είναι ανίκανος να ελέγξει τις υπόλοιπες. Η μεγαλύτερη επίτευξη του αφορά τη μάθηση του ελέγχου όλων των εξόδων και τη χρήση τους στον απαιτούμενο βαθμό στην κατάλληλη στιγμή, χωρίς να σπαταλά ενέργεια ή να την εγκλωβίζει.

Σπαταλώντας ή μπλοκάροντας τη ροή της ενέργειας παράγει την ίδια βλαβερή αντίδραση. Η ξοδεμένη ενέργεια καίει το όργανο μέσα από το οποίο σπαταλιέται, δημιουργώντας οργανικά προβλήματα και ενδοκρινολογικές ή νευρικές επιπλοκές. Η εγκλωβισμένη ενέργεια προκαλεί πίεση πάνω σε διάφορα όργανα, και ο οργανισμός σαν ολότητα δεν μπορεί να λειτουργήσει αρμονικά.

Ο άνθρωπος προοδεύει αν όλες οι έξοδοι του βρίσκονται σε καλή λειτουργική κατάσταση και σε χρήση. Για να το θέσουμε διαφορετικά, υποθέτουμε ότι ένας άνθρωπος έχει ένα κομμάτι γης ή ένα κήπο με επτά κομμάτια. Αν ποτίσει μόνο το ένα κομμάτι ή τα τρία, τα υπόλοιπα δε θα παράγουν φρούτα ή χορτάρι. Αν παρέχει περισσότερο ή λιγότερο νερό απ’ ό,τι χρειάζεται, η ύδρευση δε θα βοηθήσει. Για να έχει έναν καλό κήπο-ή μια υγιή φύση- ο άνθρωπος πρέπει να δίνει νερό σε όλα τα κομμάτια, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της γης και της καλλιέργειας των φυτών.

Αυτό απεικονίζει έναν τέλειο άνθρωπο- η ενέργεια ρέει ισότιμα μέσα από καλορυθμισμένα κέντρα. Η σχηματική αναλογία μπορεί να επεκταθεί από τον οραματισμό ηλεκτρικά ελεγχόμενων βαλβίδων αντί για τις χειροκίνητες που απεικονίζονται.

Το δίκτυο των καλωδιώσεων που συνδέει όλες τις ηλεκτρικές βαλβίδες, αναλογεί στο σουτράτμα (sutratma), τη γραμμή μέσα από την οποία λαμβάνει χώρα η εκλέπτυνση.

Το ίδιο συμβαίνει και με την ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά η ίδια ενέργεια μπορεί να λειτουργήσει με διαφορετικούς τρόπους. Ας το διευκρινίσουμε χρησιμοποιώντας τον ηλεκτρισμό σαν μια βασική ενέργεια. Έχουμε υπογραμμίσει τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους εκφράζεται:

1.Παράγει ζέστη

2.Δημιουργεί τον πάγο

3.Προσφέρει φως, εικόνες και ήχο.

4.Παράγει δράση ή κίνηση.

Όλες αυτές οι δραστηριότητες πραγματοποιούνται από τον ηλεκτρισμό, αλλά μέσα από διαφορετικούς τύπους μηχανισμών. Έτσι μπορούμε να πούμε πως η έκφραση της ίδιας ενέργειας διαφέρει σύμφωνα με το όχημα μέσα από το οποίο περνά. Ο μηχανισμός ή το όργανο καθορίζει την έκφραση της ενέργειας.

Είναι το ίδιο και με μας. Η ίδια ενέργεια εργάζεται σαν κίνηση μέσα στα χέρια μας, τα πόδια ή την καρδιά. Εκφράζεται μόνη της σαν σεξουαλική έλξη και δράση. Εκφράζεται μέσα από την ομιλία, την ακοή, το βλέμμα, τη γεύση, την όσφρηση, την αίσθηση- σαν φαντασία, δημιουργικότητα, οραματισμός, αφοσίωση και πνευματικό-τητα-  σαν γιατρειά, αρμονία και φωτεινή δύναμη. Εκφράζεται ακόμη σαν επικοινωνία με τον Κόσμο, αλλά, είναι η ίδια ενέργεια που εκφράζεται μέσα από διάφορους μηχανισμούς που βρίσκονται σε διάφορα επίπεδα.

Το διάγραμμα δείχνει τη βάση της διατήρησης της μεταστοιχείωσης και του εξαγνισμού της ενέργειας. Δεν μπορούμε να διατηρήσουμε την ενέργεια αν δεν ελέγχουμε τις εξόδους. Δεν μπορούμε να μεταστοιχειώσουμε την ενέργεια που βρίσκεται σε ένα επίπεδο στο ανώτερο αντίστοιχό της, αν δεν είμαστε σε πλήρη συνείδηση και αν δεν έχουμε πλήρη έλεγχο πάνω στις συγκινησιακές και νοητικές φύσεις μας.

Πώς μπορούμε να ελέγχουμε τις εξόδους;

Η απάντηση ηχεί εύκολη, αλλά είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Μπορούμε να ελέγχουμε τις εξόδους μόνο μέσα από συνεχή και συνειδητή παρατήρησή τους. Το να παρατηρείς δε σημαίνει ότι χρησιμοποιείς δύναμη. Σημαίνει να εργάζεται κανείς για τέλεια γνώση της φύσης των εξόδων, της ενέργειας, των κινητήρων πίσω από τη χρήση της ενέργειας και του τρόπου με τον οποίο η καθεμιά δρα και αντιδρά πάνω στην άλλη. Μπορούμε να ελέγχουμε αν τα αυτοκίνητά μας είναι σε καλή κατάσταση. Δε χρησιμοποιούμε δύναμη σε αυτή την περίπτωση, αλλά χρησιμοποιούμε τη γνώση του μηχανισμού και τους νόμους της συγκοινωνίας. Το πρώτο βήμα για τον έλεγχο των εξόδων της ενέργειας είναι η παρατήρηση των εξόδων, της φύσης τους, των λειτουργιών τους, των αυτόματων κινήσεων και αντιδράσεών τους κλπ.

Ας υποθέσουμε ότι μελετάμε το κέντρο του λόγου. Θα πρέπει να παρατηρήσουμε το μηχανισμό του λόγου, τη σχέση του με την ψυχολογική μας κατάσταση κάθε φορά, τα διάφορα επίπεδα επίδρασης, τα ποικίλα αποτελέσματα ή επιρροές πάνω σε μας, το περιβάλλον, το χώρο σαν σύνολο. Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ομιλητές με επιρροή και τα μέσα που χρησιμοποιούν για να διαμορφώσουν τη γενική κουλτούρα και τον πολιτισμό προς το καλό ή το κακό. Ο λόγος έχει μια πνευματική σημασία. Συνδέεται με την υγεία μας και τη μόρφωσή μας. Να μιλάς σημαίνει να χρησιμοποιείς ένα πολύ υψηλό πεδίο ενέργειας, μια μορφή πυρός. Το κίνητρο που βρίσκεται πίσω από κάθε μορφή λόγου, μπορεί να τον κάνει εποικοδομητικό ή καταστροφικό ή απλά αδιάφορο.

Όταν γίνουν κατανοητοί όλοι αυτοί οι παράγοντες, κι ο άνθρωπος έχει πια μάθει να ελέγχει το λόγο του μετά από αλλεπάλληλες διαβαθμισμένες ασκήσεις κι ακόμα όταν δεν ξοδεύει ενέργεια με το να μιλάει, τότε μπορεί να ελέγχει αυτό το κέντρο (έξοδο) και να διατηρεί πολύτιμη ενέργεια, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς.

Όταν λοιπόν διατηρούμε μ’ αυτόν τον τρόπο μια ενέργεια και έπειτα τη χρησιμοποιούμε σε ένα ψηλότερο επίπεδο, τότε λέμε ότι αυτή η ενέργεια εξαγνίζεται.

Η σεξουαλική ενέργεια, για παράδειγμα, μπορεί να μεταστραφεί σε δημιουργική τέχνη. Η ενέργεια του λόγου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δημιουργικό διαλογισμό. Κάθε μορφή φυσικής ενέργειας μπορεί να διοχετευθεί σε πνευματική δραστηριότητα, αλλά η αναπόλωση αυτή δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνον αφού η κατώτερη μορφή της ενέργειας περάσει από μια διαδικασία μεταλλαγής.

Για να καταλάβουμε τη διαδικασία της μεταλλαγής, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η ίδια ενέργεια γίνεται χονδροειδέστερη καθώς πέφτει. Η ουσία της γίνεται πυκνότερη, πιο αδύνατη και πιο αργή. Γίνεται πιο σκοτεινή και οι χρήσεις της περιορίζονται.

Υπάρχουν ακόμα ορισμένα κέντρα (έξοδοι) τα οποία μπορούν να κλειστούν για ένα χρονικό διάστημα, αφού επιτελέσουν την εργασία τους.

Στην περίπτωση αυτή οι δεξαμενές ενέργειας αυτών των εξόδων δε χρειάζεται να βρουν νέες χρήσεις γι’ αυτή τη συγκεκριμένη ενέργεια. Αντίθετα, το περιεχόμενο αυτών των δεξαμενών μεταφέρεται σε μιαν άλλη, για να επιτελέσει μια ανώτερη ποιοτικά εργασία. Λέμε τότε ότι οι ενέργειες αυτές μεταλλάσσονται ή-με άλλα λόγια-μεταφέρονται σε ένα ανώτερο επίπεδο με μια πράξη αποδέσμευσης.

Δεν μπορούμε ωστόσο να επιτελέσουμε αυτή την πράξη της μεταλλαγής, μέχρις ότου δημιουργήσουμε έναν κλίβανο πνευματικού πυρός. Τι είναι αυτός ο εσωτερικός κλίβανος κι αυτό το πνευματικό πυρ; Είναι ένας εσωτερικός φωτισμός, η εσωτερική φώτιση.

Όταν ένας άνθρωπος περνάει από τα νοητικά στα διαισθητικά επίπεδα και εργάζεται εκεί συνειδητά, ανακαλύπτει ότι έχει μέσα του έναν πυρωμένο κλίβανο. Ανακαλύπτει ότι μπορεί αμέσως να μετατρέπει το «μολύβι σε χρυσάφι» ή την ύλη σε ενέργεια. Για να οικοδομήσουμε όμως αυτόν τον κλίβανο και να αποκτήσουμε αυτό το πυρ, πρέπει πρώτα να δουλέψουμε σκληρά, ειλικρινά και πνευματικά για μια μεγάλη χρονική περίοδο.

Αυτός ο κλίβανος δομείται μέσα από κάθε συνειδητοποίηση, θυσία και πράξη υπηρεσίας. Το πυρ αυξάνει με την προσευχή, την επίκληση, το διαλογισμό, την πνευματική ενατένιση και μέσα από μια ζωή αφοβίας, υπομονής και πειθαρχίας.

Το μυστικό της αρετής, αλλά και της αμαρτίας, βρίσκεται στην κατανομή και τη διατήρηση της ενέργειας. Ο άνθρωπος που ξέρει τον εαυτό του και έχει τον πλήρη έλεγχο του μηχανισμού του, μπορεί να χρησιμοποιήσει όλες τις δεξαμενές ενέργειας για ένα συγκεκριμένο σκοπό, ενώ όλα τα κέντρα θα εκτελούν τις λειτουργίες τους, οικοδομώντας το καθένα ένα διαφορετικό μέρος του σχεδίου. Ακόμα ο άνθρωπος αυτός μπορεί να αντλεί από όλες τις δεξαμενές μέσω μιας επιλεγμένης εξόδου. Κι ακόμα μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε από τις επτά δεξαμενές θέλει και να επιτύχει πάλι το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό μπορεί να το επιτύχει, γιατί έχει τον πλήρη έλεγχο της κύριας δεξαμενής. Όταν τελικά μαθαίνει ολοκληρωτικά τον έλεγχο αυτό, τότε συνειδητοποιεί ότι είναι αυτός, ο εαυτός του, η πηγή της ενέργειας που γεμίζει τις δεξαμενές.

Ένα από τα καλύτερα μέσα μεταλλαγής και εξαγνισμού, είναι η άσκηση του διαλογισμού. Μέσω του διαλογισμού μπορούμε να ανυψώσουμε και να διευρύνουμε τη συνείδησή μας και να εισέλθουμε σε υψηλότερα επίπεδα ύπαρξης. Με τον τρόπο αυτό δημιουργούμε έναν άνθρωπο που διακατέχεται από εσωτερική αρμονία, τον άνθρωπο της χαράς και της επιτυχίας.

  • Απόσπασμα από το βιβλίο του ΤΟΡΚΟΜ ΣΑΡΑΪΝΤΑΡΙΑΝ, Το πύρινο άρμα και τα ναρκωτικά, εκδόσεις Πνευματικός Ήλιος

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s