Change for a Dollar

Σενάριο και σκηνοθεσία: Sharon Wright

Μια υπέροχη δεκάλεπτη ταινία για τη δύναμη της πρόθεσης και την αλλαγή που ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να επιφέρει στον κόσμο γύρω μας, κάθε μέρα, αν είχαμε περισσότερη ενσυναίσθηση και επίγνωση.

Περπατήστε στα βήματα ενός ανθρώπου που επηρεάζει τις ζωές πολλών άλλων, με μόλις ένα δολάριο, αποδεικνύοντας ότι δεν χρειάζονται πολλά για να γίνουμε η αφορμή για μια όμορφη αλλαγή στη ζωή κάποιου άλλου.

Advertisements

Το Πείραμα Συμμόρφωσης / The Asch Conformity Experiment

Tα πειράματα “συμμόρφωσης” του Asch, ήταν μία σειρά μελετών που δημοσιεύτηκαν τη δεκαετία του ’50, επιδεικνύοντας την δύναμη της συμμόρφωσης στις ομάδες. Γνωστό και ως το “Παράδειγμα του Ας”. Στα πειράματα, ζητούνταν από μία ομάδα να πάρει μέρος σε ένα δήθεν “οπτικό τεστ”. Στην πραγματικότητα, όλοι οι συμμετέχοντες πλην ενός ήταν συνεργάτες του ερευνητή, και το αντικείμενο της μελέτης ήταν το πώς αυτός ο ένας θα αντιδρούσε στην συμπεριφορά των “συνεννοημένων” συμμετεχόντων (κάτι σαν τα πάνελ στις ειδήσεις)

Στις παρούσες παραλλαγές γίνεται αναφορά και στο κατά πόσο επηρεάζεται η συμπεριφορά του υποκειμένου από τους παράγοντες της ύπαρξης συνεταίρου ή δυνατότητας ανώνυμης έκφρασης.

Τα βάθη της επιθυμίας

Το τι και το πώς της επιθυμίας μας συχνά βρίσκονται κρυμμένα σε λεπτομέρειες της παιδικής μας ηλικίας. «Διαβάζοντας»,  επομένως, την ιστορία των πρώτων χρόνων της ζωής μας αποκαλύπτουμε και το ιστορικό της επιθυμίας μας. Γυρίζοντας πίσω στο χρόνο φτάνουμε στο σημείο όπου μάθαμε για πρώτη φορά ν΄αγαπάμε μ΄έναν ορισμένο τρόπο. Μάθαμε να βιώνουμε ή όχι την απόλαυση, να εμπιστευόμαστε ή όχι τους άλλους, να μας δίνουν ή να μας αρνούνται; Ανταποκρίνονταν οι γονείς μας στις ανάγκες μας ή έπρεπε να προσαρμοζόμαστε εμείς στις δικές τους; Στρεφόμασταν σε αυτούς για προστασία ή εξαφανιζόμασταν από μπροστά τους για να προστατέψουμε τον εαυτό μας; Νιώθαμε απόρριψη; Ταπείνωση; Εγκατάλειψη; Μας καταπίεζαν; Μας προκαλούσαν ταραχή; Μας ηρεμούσαν; Μάθαμε να μην περιμένουμε πάρα πολλά, να κρυβόμαστε όταν είμαστε αναστατωμένοι, να κοιτάμε τον άλλον στα μάτια; Μέσα στην οικογένεια συναισθανόμαστε πότε μπορούμε άνετα να γίνουμε το επίκεντρο και πότε οι άλλοι μπορεί να πληγωθούν από τον υπερβολικό ενθουσιασμό μας. Αποκτάμε συναίσθηση του σώματος, του φύλου και της σεξουαλικότητάς μας. Και μαθαίνουμε έναν σωρό άλλα μαθήματα για το ποιοι και πώς πρέπει να είμαστε: να ανοιγόμαστε ή να κλεινόμαστε στον εαυτό μας, να τραγουδάμε ή να ψιθυρίζουμε, να κλαίμε ελεύθερα ή να κρύβουμε τα δάκρυά μας, να τολμάμε ή να φοβόμαστε.

Όλες αυτές οι εμπειρίες διαμορφώνουν την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και τις προσδοκίες μας για τους άλλους.  Τις κουβαλάμε σαν προίκα στην ενήλικη αγάπη, σαν «καρτέλα συναισθηματικής απόδοσης». Ένα μέρος τους είναι εμφανές και έκδηλο, αλλά το μεγαλύτερο παραμένει κρυφό ακόμη και από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Η σεξουαλική προτίμηση διαμορφώνεται από τις συγκινήσεις των πρώτων χρόνων της ζωής μας. Αυτές σχετίζονται άμεσα με την ικανότητά μας για συναισθηματική εγγύτητα και απόλαυση- γι΄αυτό, άλλωστε και ανατρέχουμε στο παρελθόν της επιθυμίας μας. Τι μας ερεθίζει και τι μας «ξενερώνει»; Τι μας έλκει; Τι μας απωθεί; Γιατί; Πόση εγγύτητα αντέχουμε; Αντέχουμε την απόλαυση με το άτομο που αγαπάμε;

*Απόσπασμα από το βιβλίο της Esther Perel, Ερωτική νοημοσύνη, εκδόσεις Κέλευθος