Όλα είναι μέσα μας

Στο Μαντείο των Δελφών, στους τοίχους του ναού του Απόλλωνα, είχαν καταγραφεί τα λεγόμενα Δελφικά παραγγέλματα που είναι σύντομα αποφθέγματα σοφίας και συμβούλευαν τον επισκέπτη.

Στο αέτωμα της κεντρικής ανατολικής πύλης του ναού, ο επισκέπτης διάβαζε τρία από τα πιο σημαντικά. Το Δελφικό Έψιλον το οποίο είχε τοποθετηθεί τρεις φορές (ξύλο, χαλκός, χρυσός) στην κορυφή του αετώματος, το  «Γνώθι σαυτόν» στη μία γωνία και το «Μηδέν άγαν» στην άλλη. Η προέλευση των σοφών αυτών φράσεων αποδίδονταν στους επτά σοφούς.

Για το «Ε», κατά άλλους «ΕΙ», έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες. Κρατώ την ερμηνεία του «είσαι», ή «υπάρχεις», γιατί Υπάρχουμε πραγματικά μόνον όταν γνωρίζουμε τον Εαυτό μας και είμαστε συντονισμένοι μαζί του.

Κατά την άποψή μου, αυτό σημαίνει και το «Γνώθι σαυτόν». Μας υπενθυμίζει να έχουμε επίγνωση του Εαυτού μας, των ικανοτήτων μας, των δυνατοτήτων μας. Μας παροτρύνει επίσης να αναζητήσουμε μέσα μας όλες τις απαντήσεις, για κάθε ερώτημα που θέτουμε και πραγματικά θα τις πάρουμε μόνον αν βρούμε το ιερό μέσα μας, αν συνδεθούμε με τον εσωτερικό μας Εαυτό. Εξάλλου μόνον όταν συνδεόμαστε μαζί Του συνειδητοποιούμε την απέραντη σοφία Του. Μόνον τότε η γνώση είναι αναφαίρετο βίωμά μας και μόνον τότε ερχόμαστε σ΄επαφή με την Α-λήθεια, έχουμε δηλαδή βγει από τη λήθη, θυμηθήκαμε τι Είμαστε και έτσι Υπάρχουμε. Τα ίδια είπε και ο Ηράκλειτος όταν κάποτε τον ρώτησαν πώς γνωρίζει όσα γνωρίζει και απάντησε: «ερεύνησα τον εαυτό μου».

Για να Είμαστε όμως, για να Υπάρχουμε, απαραίτητο είναι να έχουμε κατακτήσει, να έχουμε βιώσει και το «Μηδέν άγαν», που σημαίνει να κάνεις τα πάντα με μέτρο, αποφεύγοντας την υπερβολή. Μας συμβουλεύει δηλαδή το ρητό να ακολουθούμε τη μέση οδό, το μέτρο, την ισορροπία των άκρων. Ούτε να πάμε προς την απόλυτη στέρηση και έλλειψη, ούτε προς την απόλυτη υπερβολή. Ούτε να γέρνουμε προς την απόλυτη άγνοια, ούτε προς την ψευδο-σοφία, την ανόητη επίδειξη πνεύματος χωρίς κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο. Μας προτρέπει να Είμαστε η χρυσή ισορροπία των άκρων.

Για να συνδεθούμε όμως με την εσωτερική μας Πηγή, θα πρέπει να το επιδιώξουμε, να αφιερώσουμε χρόνο για να ησυχάσουμε το νου μας, γιατί αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να ακούσουμε αυτήν την ανεπαίσθητη φωνούλα της εσωτερικής μας Σοφίας. Επίσης χρειάζεται να κατευνάσουμε τον φόβο μας για το τι θα βρούμε στην αναζήτησή μας, γιατί σ΄αυτήν την «σπηλιά» μέσα μας, κρύβεται όλο το σκοτάδι μας, αλλά και όλο το Φως. Και είναι μεγαλείο, αποκαλύπτεται πανέμορφη αυτή η «σπηλιά» όταν λάμπει κάθε γωνίτσα της από το Φως της προσοχής και της  Συνειδητότητάς μας.

Αν βρούμε αυτόν τον κρυμμένο «θησαυρό», τότε Υπάρχουμε, <αρχ. ὑπάρχω < ὑπό + ἄρχω, δηλαδή έχουμε κινηθεί προς την ένωση, στο Ένα, έχουμε ταυτιστεί με το Είναι, έχουμε συναντηθεί με τον Εαυτό, με την Αρχή των πάντων, έχουμε Υπόσταση, είμαστε Οντότητα και τότε συναντιόμαστε με Θείο μέσα μας.

Νατάσσα Χαρέλα

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s