Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ ΤΟΥ Andrew Petro

To 1955 ο Άντριου Πέντρο αντίκρισε το θάνατο· δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος. Έφαγε ένα ελαφρό γεύμα και πήδηξε στο κρύο νερό χτυπώντας με την κοιλιά. Καθώς κολυμπούσε, άρχισε να έχει κράμπες στο στομάχι και τον βουβώνα. Πνιγόταν και ακολούθησε τη φωνή που του ζητούσε να σταματήσει να αντιστέκεται στο θάνατο και του υποσχέθηκε ότι θα γυρνούσε στη ζωή. Περιγράφει την εμπειρία με ζωηρές λεπτομέρειες. Οι αισθήσεις του έγιναν πιο έντονες. Υπήρχε ένα λαμπερό φως, πολύ λαμπρότερο από τον ήλιο. Δεν πονούσε πια. Η φωνή που άκουγε του έφερνε παρηγοριά και δύναμη. Το φως ήξερε τα πάντα για αυτόν, αλλά δεν τον επέκρινε. Ο Άντι αντιλήφτηκε τον εαυτό του ως μέρος του φωτός μέσα στο οποίο βρισκόταν. Δεν ήθελε να φύγει ποτέ από αυτό.
Μετά από την εκπληκτική του μεταθανάτια εμπειρία, ο Άντι ένιωσε την επιθυμία να συγγράψει. Ήταν πράγματι κάτι περισσότερο από επιθυμία – κάτι μέσα του τον ωθούσε να γράψει ποίηση. Ήταν σαν να είχε γίνει κανάλι για τη διέλευση ποιημάτων. Η ποίηση ερχόταν σε αυτόν τη νύχτα. Ξυπνούσε, άρχιζε να γράφει, και εντός μιας ώρας το ποίημα ολοκληρωνόταν. Η ποίηση φαινόταν να υπηρετεί ένα σκοπό – η συγγραφή της τον βοηθούσε να επανασυντονιστεί με το βίωμα που είχε κάποτε.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s