Αλλάζω σημαίνει θυσιάζω

Είναι μεγάλο και διαρκές το δράμα που ζούμε καθημερινά, λόγω των συνηθειών μας που δεν μας αρέσουν, αλλά τις επιτρέπουμε να εκδηλώνονται και τις διαιωνίζουμε, ή λόγω συμπεριφορών μας που δημιουργούν συνεχώς άσχημες καταστάσεις για μας και τους γύρω μας. Πονάμε και εμείς, αλλά και οι άλλοι και μόλις το συνειδητοποιούμε αποφασίζουμε να αλλάξουμε.

Κάθε φορά γινόμαστε οι πιο αυστηροί κριτές του εαυτού μας και τον μαλώνουμε ή τον τιμωρούμε βάζοντάς τον στη γωνία.

Κάθε φορά μετανιώνουμε και ζητάμε συγνώμη.

Κάθε φορά δίνουμε υποσχέσεις στους άλλους ή στον εαυτό μας ότι δεν θα επαναληφθεί.

Κάθε φορά γεμίζουμε με τύψεις, με ενοχές και ντρεπόμαστε μετά για την συμπεριφορά μας.

Κάθε φορά θυμώνουμε με τον εαυτό μας και πολλές φορές φτάνουμε στο σημείο και να αρρωσταίνουμε για να μας τιμωρήσουμε, για να μας αθωώσουμε στα μάτια των άλλων ή για να αποφύγουμε να αναλάβουμε την ευθύνη των πράξεών μας που μας αναλογεί

Κάθε φορά, μόλις δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία,  επαναλαμβάνουμε ακριβώς τα ίδια και ο κύκλος συνεχίζεται.

Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί για κάθε αλλαγή που θέλουμε να κάνουμε θα πρέπει να προσφέρουμε εθελοντικά και συνειδητά, με επίγνωση, το παλιό που θέλουμε να αντικαταστήσουμε. Η αλλαγή για να εκδηλωθεί χρειάζεται χώρο. Χωρίς ισχυρή θέληση και συνεχή στόχευση, χωρίς την προσωπική μας δέσμευση, αλλαγή δεν υπάρχει. Καθηλωνόμαστε στην επαναλαμβανόμενη, μηχανική, σχεδόν αυτοματοποιημένη συμπεριφορά.

Η θυσία μας είναι η ίδια η συμπεριφορά, ή η συνήθεια που επιθυμούμε να αλλάξουμε. Για να αλλάξει κάτι χρειάζεται η ματιά μας να είναι διαρκώς στραμμένη στο νέο και όχι στο παλιό, να χαιρόμαστε για το καινούργιο που έρχεται και να δείχνουμε τον ενθουσιασμό μας γι΄αυτό.

Όμως για να συμβεί η όποια αλλαγή επιθυμούμε, απαιτείται να βιώσουμε τον πόνο για την απώλεια του παλιού κι ας ήταν κάτι που ήταν δυσλειτουργικό στη ζωή μας. Ποιος όμως θέλει να πονέσει; Απαιτείται να αποχαιρετήσουμε το παλιό και να επιδείξουμε προσήλωση στον νέο σκοπό. Απαιτείται να έχουμε υπομονή και επιμονή, να εργαστούμε, με  συστηματική άσκηση, μέχρι να καθιερωθεί το καινούργιο.

Γιατί χωρίς μια μικρή έστω «θυσία» από τον εαυτό μας, αλλαγή δεν έχει. Ο κύκλος της συνήθειας δεν σπάει, θα επαναλαμβάνεται.

Νατάσσα Χαρέλα

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s